ty1983 ve turhan1983

Varlığımı Buldum Gözlerinde

2010-06-07T12:57:00.000-07:00

Zamanın nasıl geçtiğinin herhangi bir önemi olmadığı günlerde yaşıyordum. Ne de olsa ben kimliğini kaybetmiş bir asi ruhtum, masmavi sularına hüzün karışmış bu şehirde. İsyanım belki yalnızlığımaydı ve belki de varlığımaydı bilinmez... Tek bildiğim şey fırtınaya tutulmuş bir gemi misali yalpaladığımdı bu hayatta. Herkes gibi bir ismim, bir yaşım vardı tabii ki ama sadece bunlar yeterli miydi bu dünyada bir kimlik teşkil etmek için? Bu soruyu her sorduğumda kendime kalbimden koskoca bir “hayır” yanıtını alıyordum. Hayat adeta ona tutunmaya çalışanların cenk meydanıydı. Ben ise adımı çoktan “tutunamayanlar”ın hanesine yazmıştım.
“Ben kimim?” Ve hemen akabinde gelen “Ben neyim?” Sorularından teşekkül zihin kemirgenleri durmaksızın beynimi yiyip duruyordu. Cevapsız sorulara yenik düşen zihnime bedenim de ayak uydurmuştu. Vücudum tekdüze adımlarla arşınlıyordu yolları hatta soluk alışım bile durağanlığa teslim olmuştu. Kalabalıklar içinde yalnızlığımla boğuşuyordum. Mutlu bir ailem, yaşamımı sürdürmeye yarayan bir işim ve arkadaş sıfatıyla tanımlanabilecek insanlar mevcuttu hayatımda fakat bütün bunlar bana yetmiyordu, yetinemiyordum.
Meltemine keder bulaşmış bir temmuz gününde başladı kimliğimi arayışım ve karla karışık sevda yağan bir şubat gününde gerçekleşti kendimi buluşum. Yalnızlığımı paslı bir çiviymiş gibi yüreğime çakan doğum günlerimden biriydi. Sıcağıyla dışarıda insanları buram buram terleten bu temmuz gününde, ben zemheri ayazında kalmışçasına üşüyordum. Gözyaşlarım buz kesmişti ve ben onları akıtabilmek için kelimelerin harlı ateşine sığınmıştım. O güne kadar bütün yolları çıkmaz bir sokağa çıkan kalbimde kelimelerle akmaya başlayan gözyaşlarım yeni bir yolun varlığını müjdeliyordu. Yolun ne adını ne de varacağı noktayı biliyordum, bildiğim tek şey artık çıkmaz bir sokağın esiri olmadığımdı.
Ayazıyla insanın bütün vücudunu buz kesen bir şubat gününde gördüm yolumun son durağını. Ve o gün üç harf, tek heceden oluşan büyülü kelimeyi “aşk” ı bana armağan etti zümrüt bakışlı zeytuni gözlerin.
Nazlı çiçeğim, bakışlarında aşkı bulan benliğim varlığını koşulsuzca teslim ediyor ellerine...

Zindandan Seslenen Mısralar

2010-06-07T12:55:00.002-07:00

Biliyorsun ki senin yokluğunda başladı tükenişim.
Eserdi bir zamanlar rüzgarıyla asil ruhun, varlığımın bakir topraklarında
Nefsim özlüyor, üzeri ayrılığın külleriyle örtülü o günleri.

Suskunluğu, içine yeis karışmış sularda yüzmesindendir ruhumun.
Eriyorum bir mum misali damla damla,
Nikahı hasretle kıyılmış gönlümün yalnız köşkünde.
İnci tanem, kelimelerde yeşerttim ben aşkımı
Nakşettim isminin her harfini gözyaşlarımla suladığım mısralara.

Zapt etti kalbimi ruhundan yüzüne akseden masum gülüşün.
İnfilak etmek ister yüreğim,
Nefesine hasret duyduğu o çaresiz anlarda.
Dışarıda hoyratça esen rüzgar uğultusuyla beni çağırıyor
Aşkımın, “senin” tek maddelik emrini fısıldıyor kulağıma,
“Nail olmak istiyorsan bana, şarttır biat etmen ruhuma.”
Işıltına muhtaç yaşayan kalbim cevabını harf harf işledi mısralara.
“Neticeyi değil sebebi gör” diye söylediğin günden beri
Düşüncelerinin istilasına uğradı zihnim.
Aklımı yavaş yavaş, esareti altına alıyor fikirlerin.

Özgürlüğünü senin saklı mabedinde, “zindanında” buldu ruhum.
Zindanda hürriyet olur mu diye soruyorlar bana
Gülüyorum sadece, bilmiyorlar ki burası benim mabedimdir.
Üstelik bu zifiri karanlık yer bütünüyle bana ait
Ruhum tek başına hükmetmenin mutluluğunu yaşıyor.
Ümitle “aşk dilinde” dua ediyorum senin varlığını hissedebilmek için.
Mil çekti gözlerime karanlık, ama önemli değil ki artık, hissediyorum sen yanımdasın.

Biliyorum

2010-06-07T12:55:00.001-07:00

Biliyorum varlığının ummanında yüzmeyi. Ve sessizce ilerliyorum gözlerinin üzerinde. Yanıyorum nâr-ı aşkınla alev alev. Gözlerine ilerliyorum, gözlerine ilerliyorum... Ruhum ateşinin içinde bir odun gibi yanıyor umarsızca. Sesler, uğultular duyuyorum, yanıyorum... Her bir yanımda hissediyorum uğultuları. Ama bu uğultular aşka dair, sana dair. Ben sendeyim aşkım. Sende yanıyorum, sende nefes alıyorum, sende huzur buluyor benliğim. Nefesini hissediyorum, nefesinde yok oluyor varlığım. Varlığında eriyorum, eriyorum, eriyorum bir mum misali, damla damla akıyorum, damla damla akıyorum yere. Ama tekrar mum oluyorum, tekrar mum oluyorum, akıyorum, akıyorum... Bir cümledeki üç nokta gibi bitmedim, devam ediyorum, devam ediyorum sende. Sesindeyim, sesinde kelime oluyorum, sesinde cümle oluyorum, sesinde harf oluyorum, sesinde mısra oluyorum, bir mısra olup akıyorum içine, bir mısra olup cümlelerimle akıyorum. Elimde bir kalem var ve ben o kalemle yazıyorum kalbine aşkımı...

Gözlerinin Zindanında Yaşıyor Ruhum

2010-06-07T12:52:00.004-07:00

Gündüz kokulu ruhun bir güneş gibi ışığını saçıyor katran karası gecelerime .
Özleminle viran olan bedenim yetim kaldı bu metruk mahalde.
Zihnimin kavisli yollarında yalnız seninle dolaşıyor düşüncelerim.
Limanını kaybetmiş bir gemi misali savruluyorum aşkın engin denizinde.
Efsunlanmış gözleriyle uçsuz bucaksız bir hülyaya daldı kalbim.
Ruhumun görünmez sakini, gönül yaralarımın meçhul faili,
İsminin erişilmezliğiyle bahtiyardır nefsim.
Nadide bir mücevheri kaybetmiş olmanın hüznünü yaşayanlar gibiyim
Elem harlı ateşiyle yakıyor benliğimi.

Resmediyor gözlerim, mutlulukla hüznün büyük bir hasretle kucaklaştığı anları
Elimde kalemim, gecenin karanlık, puslu sayfasına gündüzü yazıyorum.
Her bir damlasına adını nakşettiğim yaşlar süzülüyor gözlerimden.
İnzivaya çekilmiş bir dervişçesine dinginliğin huzurlu sularında yüzüyorum.
Nail olsam sana, varlığınla bütünleşse geceden gündüze doğru kalbim.

Bıraktım tüm duygularımı üzeri öfkeyle kaplı yollara.
Izdırap çekiyor yüreğim buram buram sensizlik kokan dakikalarda.
Ramak kalsa da düşmeye uçurumdan, ben seninim.
Aşkım boğulmamak için çırpınıyor ümitsiz sevdaların ummanında.
Kaçamak bakışların eşliğinde reddediyor gözlerin beni.
Terk edilmişliğin kederli havasını soluyarak zehirleniyor ciğerlerim.
Işığını kaybeden sönmüş bir yıldız misali
Mahsur kaldım gecenin zifiri karanlık zindanında.

Adını sonsuzluğa yazıyorum, son noktası konmamış bir veda cümlesi eşliğinde.
Şayet sessizlik hüküm sürmeye başlarsa vücudumda bir gün,
Kalbimi teslim alır sensizlikle geçecek bir ömür.
Ilık esintisiyle bedenimi sinsice hasta eden lodos gibi
Masmavi denizle bezenmiş gözlerin yavaşça esir alıyor aşkımı.
Işıltına muhtaç yaşıyor artık gecenin karanlığına mahkum ettiğin ruhum.

Vuslat

2010-06-07T12:52:00.003-07:00

Sessiz dokunuşlarda saklıdır gözlerimden akan yaşların esrarı. Işığımı buldum gözlerinde. Nefsim nefesinde tutuklu kaldı. Nefesinde huzuru buluyor bir gün toprakla buluşacak bedenim. Nikahım hasretle kıyılmış, vuslatım gözlerinle kesişen dudaklarımda gizli. Varlığım senin olduğu gibi yokluğunda benimdir sevdiğim. Nazlı çiçeğim zerrende yeşeren aşkımız meyvelerini özlemde verecektir. Ve o saadet dolu meyvenin tadını dudaklarında hissetti tenim. Kalemim senle dolu, sesinle şakıyor ruhum. Varlığımı mısralarda teslim ediyorum sana. Ve ne olursun gözlerini alma ellerimden...

Naz Çiçeği

2010-06-07T12:52:00.001-07:00

Doğruydu tüm yaptıklarım bakışlarının içinde yanarken. Kalbindeki o ışık hüzmesini gördüğüm andan beri gözlerimle sana ilerliyorum. Ben, ruhumla ve bakışlarımla sana akıyorum. Sessiz dokunuşlardayım, dudaklarımla yol alıyorum sana, yavaşça, usulca... Ben sende kenetleniyorum, ben sende kenetleniyorum, ruhum sesinde kayboluyor. Ben sesinde yer aldığımda hürriyetime kavuşuyorum, kelimeler yolunu buluyor, kelimeler adını buluyor sende. Mutluluk, mutluluk diyorlar, mutluluk sensin, mutluluk sana olan aşkımın bir halesi. Sessizce ilerliyorum, ilerliyorum sana. Bir kavuşmadır isteğim, gelişlerle ve gidişlerle var olan bir kavuşmadır isteğim. Evet, varlığım senin yokluğun ise benimdir sevgilim. Çünkü o yokluk aslında varlığımın bir yansımasıdır. Ben varlığınla yaşıyor, varlığınla bu hayata bakıyorum. Bir gün gelecek varlığım seninle birlikte toprağa karışacak ve o toprakta tekrar -bir çiçeğin varlığında- can bulacak. Sonra güz yağmurları yağacak, filizlenecek, büyüyecek, büyüyecek ve çok güzel kokan bir çiçek olarak açacak. Bu çiçeğin adı da “naz çiçeği” olacak.

Düşlerimin Meleğine İthaf

2010-06-07T12:50:00.002-07:00

Meleğim, düşlerim senle akıyor geceye
Eminim gözlerinin sessiz dehlizlerinde kaybolmaya
Leylak kokulu günlerde yaşıyorum seninle
Ey hüzünlü sonbahar gecelerimin gündüz düşü
Kalbim dayanamıyor artık yokluğunun ağırlığına.

Viran olmuş metruk bir ev misali
Eskimişim, yalnız kalmışım gökten sensizlik yağan bu şehirde.

Düşlerimdeki masallarda yaşatıyorum seni
Ümidimi rehin bıraktım sözcüklerin labirentli yollarında
Şayet nefesin nefesime değmekten vazgeçerse bir gün
Lamekân kalır kalbim bu fani bedende
Esip geçtiğim yer düşlerin giz kokulu bahçesidir
Ruhum bakışlarının ferinde esir düştü meleğim.

Gözlerinin Hapsinde Kaldı Kalbim

2010-06-07T12:50:00.001-07:00

Rüzgarın savuruyor beni yaşamın ebruli hayallerine
Esiyorum hafif bir meltem misali yalnız ruhların şehrinde
Dalgalanıyor ruhum gözlerinin derinliklerinde
Yankılanıyor kalbimde sesin, güz şarkıları eşliğinde
Akıyor yaşamım varlığının ateşiyle kaplı yollara
Zamansız ve mekansız bir yerdeyim varlığını hissettiğim dakikalarda
Ömrüm, gözlerinde tükettiğim kısacık anlardan ibaret
Resmini çiziyor anı donuklaştırarak gözlerim
Kayboluyorum yavaş yavaş o güzel bakışlarının siluetinde
Tutuklu kaldı ruhum gözlerinin zindanlarında
Ümide yelken açıyorum kalbinin gül kokulu bahçesinde.

Gözlerin Gözlerimde Saklı

2010-04-11T10:12:00.000-07:00

Gözlerimi gözlerine çektiğin günden beri
Öözgürlüğünü bakışlarının hapsine bıraktı ruhum
Zemherinin ayazında kalsa bile bedenim
Lütfuna mazhar olabilmektir kalbimin tek dileği
Etrafına bakınıyor sesini, seni arıyor benliğim
Razıyım kaybettiğim “sen” i aramakla geçireceğim bir ömre
İzlerin gözlerime mühürlü artık
Nefesimle hayat verdiğim her ana,
Emsali olmayan bu şehrin her köşesine gözlerinle bakacağım.

Çarem belki de tek devam yokluğunda varlığını bulmak
Esiyor deli rüzgar ve getiriyor kurumuş güz yapraklarını gönlüme
Kımıldayamıyor, yalnızlığın o boğuk sesini anbean duyuyorum
Tarifi anlatmakla imkansız bir özlemin karanlığıyla boğuşuyorum
İmdat çığlıkları yükseliyor kalbimden, belki duyar da hasretimi dindirirsin diye
Nihai sonucum, yazdığım hayat şiirinin son mısrasısın.

Boşlukta yürüyor gibiyim her geçen an yalnızlığın karanlığıyla yüzleşiyorum
En çaresiz, en yalnız anımda bile gözlerin kılavuzluk ediyor ışığın adresini bulmama
Nafile bir çaba, hemen bastırılabilecek bir isyan gibi gözükse de,
İstediğine ulaşmak için bir ömür boyu yanmayı göze alacaktır aşkım.

Üşütme Beni Gözlerinde

2009-11-22T14:18:00.001-08:00

Perde indi gözlerinden, perde indi yüreğime. Ve işte yoksun gecenin hüzünlü kollarında. Ey varlığıyla yokluğu bir olan kişi neredesin? Kalbim seni arıyor gecenin zifri karanlığında neredesin? Sadece gözlerinde yaşamaktı isteğim ama yoksun kalbimin gözyaşlarımla ıslattığım diyarında. Ben bakışlarında arardım varlığımı. Ruhum çekip gitti gözlerinle birlikte. Gel hadi ruhumla beraber yine gel kalbimin sensiz topraklarına. Ne olursun üşütme beni gözlerinde, sadece sonsuzluğa ulaştır bakışlarının veda busesinde.

İsyankâr Ruhumun Sessiz Çığlığı

2009-11-16T11:04:00.000-08:00

Hayat dediğin varlığınla yokluğunun kesiştiği kısacık bir an
Razıyım varlığının dehlizlerinde yok olmaya.
Zamansızım, mekansızım sessizliğinle buluştuğum anlarda
Esiyorum rüzgarınla özgürlüğüme doğru
Aşkım, "hayır" larının prangasıyla el sallıyor sana.

Ey isyankâr ruhumun sessiz çığlığı,
Tamamlandı ruhum gözlerinin derinliklerinde
Bilinmezliğinin içinde nefes almaya çalışıyor ruhum
Üzgün değil kalbim suskunluğunla durulan sularda
Lafım, isyanım kalbindeki yokluğa.

Lalezarım, gözlerinin ferinde yeşerdim ben
Bir bulut oldu bu gece kalbim, gözyaşları yağıyor,
Umudun yavaşça süzüldüğü kurumuş toprağıma.
Uykusuz gecelerimin tek faili,
Tekâmül dediğin gözlerinin kaçışlarında gizli.

Vazgeçmeyeceğim.

Sonsuz Aşk

2009-09-24T10:55:00.001-07:00

tıpkı bir minyatür sanatçısı misali kelimelerimle donmuş anların tasvirlerini yapardım. gözlerim anları donuklaştırır ve sonra kelimelerim anların gölgelerini nakşederdi mat bir kağıt yaprağına. ama bugün gözlerim izin vermedi anın tasvirine. gözlerimden ılık ılık yaşlar süzüldü ve "an" tüm canlılığıyla bir suretmiş gibi karşımdaydı. hani nakkaşlar suret çizemezler ya işte ben de bugün "anı" nakşedemedim mat kağıt yaprağına...

anın büyüsüyle gözlerimden ılık ılık yaşlar süzüldüğünde omuzlarıma iki küçük kelebek kondu. kelebekler kanat çırpınışlarıyla kulağıma şu iki kelimeyi fısıldadılar, "sonsuz" ve aşk". bu kelimeler kulağıma fısıldandığında yaşamakta olduğum anı aklımın bana yaptığı hınzırca bir oyun zannettim. ama hayır aklım bana oyun oynamıyordu. an gerçekti, gözyaşlarım gerçekti ve yavaş yavaş duyduklarım büyük bir uğultu eşliğinde tüm bedenimi ele geçiriyordu. işittiğim uğultu tüm haşmetiyle bana "sonsuz aşk" adlı şarkının tek bir mısrasını mırıldanıyordu;

"aşk sonsuzdur ve sonsuzluktur aşk."

kelimelerim bana anı dondurupta tasvirini yapamadım diye ceza kesmişlerdi. ben hüküm giymiştim ve cezam o sözleri bir ömür boyunca söylemekti.

"aşk sonsuzdur ve sonsuzluktur aşk."

Gözlerine Çektin Beni

2009-09-10T14:26:00.001-07:00

metin kaçan'ın fındık sekiz adlı romanında bir cümle vardı "ben senin gözlerini kendi gözlerime çekmiştim" diye;

işte o hayallerin bile ötesinde kalan andan beri gözlerim gözlerinde esir düştü, mahpus kaldı ferinin hapisliğinde. sen gözlerine çektiğinden beri gözlerimi ruhun ruhuma yoldaş oldu benliğimin bitap düştüğü çaresiz anlarda. sen gözlerine çektin beni, ışığının nârı gözlerimde dalgalandı ve tüm benliğimi dağlarcasına kıpkızıl bir kor düştü kalbime. gözlerim gözlerinde artık, her soluk aldığım zamanda içime çekiyor, hapsediyorum benliğime seni.

hani insan yaşamını devam ettirebilmek için suya muhtaçtır ya, "işte ben bu fani bedene can versin diye gözyaşlarımı içiyorum yokluğunun kuraklığında". artık her yere gözlerinle bakıyor, gözlerinle arıyorum seni belki görürde gizlendiğin kuytu köşeden çıkarsın diye. ey sevgili! nerdesin? gözlerine çektin beni nerdesin? ben sensizlikle yalnız kaldım, donmaya yüz tuttu bedenim, kalbim son demlerini yaşıyor bu soğuk diyarda... ve sen ruhumu çektin gözlerine, sigarandan son bir nefes çekermiş gibi ciğerlerine...

Kelimelerde Yaşamak

2009-09-07T11:40:00.000-07:00

"yorucu aslında kelimelerin peşinde sürüklenir bir yaşamda kendine ait olanları bulmaya ve yaratmaya çalışmak." satırlarıyla başladı kelimelerin o engin deryasındaki keşfim. evet zor biliyorum bir tek kelimenin peşinde sürüklenmek, bir gününü, bir ayını ve hatta bir yılını o tek kelimeyi yakalamayı istercesine geçirmek... başkalarının çağlar öncesinde anlamlandırdığı, tanımladığı kelimelerden yeni bir şeyler yaratmak ve en önemlisi o kelimelerde kendi varlığını bulabilmek. evet çok yorucu olduğunu bilsem de benim belki tek dileğim "kelimelerin gözlerimi kamaştıran büyülü dünyasında yaşamak ve o yaşam içinde kelimelerle sürüp giden kıyasıya bir savaş verebilmektir."

evet evet kesinlikle artık buna inanıyorum, benim bu yaşamdaki tek arzum "kelimelerin büyülü dünyasından hiç çıkmamacasına yaşayabilmek"... belki bu bir çılgınlık biliyorum ama sonucu ne olursa olsun o dünyada yaşlanmak ve son nefesimi o dünyada vermek istiyorum. neden bu çılgınlığı yapıyorsun? neden bu çok zorlu yaşamı seçiyorsun? sorularınızı duyar gibi oluyorum. hatta kulaklarımda sorularınızın sitem dolu sesleri yankılanıyor. ve şimdi satırlarımla o sitem dolu sorularınızı tatmin edebilecek bir cevap vermek istiyorum.

ben tek bir kelimenin peşinde sürüklendim bu büyülü dünyanın içerisine. günlerimi, aylarımı ve yıllarımı tek bir kelimenin peşinde koşarak geçirdim. gözlerimi kamaştıran, zihnimin tüm kıvrımlarında delicesine dolaşarak aklımı allak bullak eden kelimenin adı "aşk" tı. baktığında ne kadar küçük değil mi "aşk" sadece 3 harfli. ama o kelimeye yüklemiş olduğum hissin etkisi o kadar büyük ki kalbimde, ruhumda ve bedenimde... yaşıyorum ben satır aralarında ve bir tek kelimenin peşinde sürükleniyorum rotasını kaybetmiş bir gemi misali...

ve bir gün "aşk" denilen o ulu kelimenin arkasından koşup soluk soluğa kaldığım bir anda yitirdim ben "ruhumu" varlığımın en önemli parçasını. çoşkun bir telaş içerisinde "aşkı" yakalamak isterken kaybettim ruhumu... ve o gün bugündür kayıbım aslında kelimelerin büyük bir yıldızcasına parıldayan ırmağında... ebedî bir güçle arıyorum benliğimi, arıyorum ruhumun son kalıntılarını mısraların misk kokulu bahçelerinde...

Yazmak

2009-09-04T10:42:00.001-07:00

yazmak, kelimelerin büyülü dünyasında yaşamak, hür olmak cümlelerin uçsuz bucaksız diyarında. yazmak kelimesinin sözlüklerde bilinen bazı tanımları vardır. örneğin tdk der ki; "yazmak, söz ve düşünceyi özel işaret veya harflerle anlatmaktır. bu kitabi tanımdan sonra bir de bu yazar tanımlamak ister "yazmak" kavramını. "yazmak, coşkun bir ırmakcasına gönülden akan duyguların kelimeler aracılığıyla satırlara nakşedilmesidir." bazen umutsuz bir aşk hikayesi nedenli kırılan kalbimizin yaralarını sarmak için, bazen kalbimizden taşan coşkun duyguları paylaşabilmek için ve bazen de gidenlerin yasını tutmak için gönlümüzün kalemiyle yazarız. bu yazdıklarımız kimi zaman bir şiirin ahenkli mısraları, kimi zaman bir şarkının melodik sözleri ve kimi zaman ise bir ağıdın acıklı kelimeleri olur, yol alır başka diyarlara doğru. gönlün kalemiyle yazdıklarımız uğultulu rüzgarlar eşliğinde bulut olur gider umutsuz kalplerin, çaresiz ruhların diyarlarına. kelimeler bu diyarlara bazen damla damla bazen de sağanak halde düşüp yağmur olur, ümitsiz kalplere deva, biçare ruhlara bir lokma aş olabilmek için. "bu yüzden hakkı yoktur gönül kalemiyle yazabilenlerin bilinmedik diyarlarda yaşayan umutsuz kalpleri devasız, çaresiz ruhları ise aşsız bırakmaya..."

latincede sevdiğim bir söz vardır "verba volant, scripta manent" diye. o söz der ki "söz uçar yazı kalır". işte bu yüzden görüp, duyupta yaşadıklarımızın en önemlisi de söylediklerimizin buhar olup kaybolmaması için yazalım. peki öyleyse ne duruyoruz "haydi şimdi omuzlarımıza hürlüğün kanatlarını takıp kelimelerin semalarında uçabilmenin vaktidir..."

Ulak

2009-08-29T08:35:00.000-07:00

ulak, yönetmenliğini ve senaristliğini çağan ırmak'ın yaptığı 25 ocak 2008 tarihinde gösterime girmiş olan fantastik/dram türünde bir türk sinema filmidir. filmin süresi 109 dakika olup yapımcılığını avşar film üstlenmiştir.

filmin oyuncu kadrosu

1. çetin tekindor
2. hümeyra
3. yetkin dikinciler
4. cemal hunal
5. ömer hüsnü turat
6. melis birkan
7. şerif sezer
8. feride çetin
9. atakan yağız
10. kaya akkaya

filmin konusu hakkında

ilk olarak filmin konusu hakkında birkaç kelam etmek gerekirse, eski bir hekim olan zekeriya köy köy dolaşıp çocuklara kendi masalını anlatmaktadır. masal ulak ibrahim'in kötülere verdiği ders üzerine kuruludur. aslında masaldaki kahraman ulak ibrahim zekeriya'nın öldürülen oğlu mehmet'tir. filmin konusuna biraz değindikten sonra şimdi filmin anlattıklarından biraz bahsedelim.

ulak zamansız ve mekânsız bir filmdir. film fantastik ve masalsı bir anlatımın getirdiği, hep bildiğimiz ama kaçındığımız acı gerçekleri yüzümüze bir tokat atarcasına sert ve kupkuru bir rüzgârla anlatıyor. film zaman ve mekân belirtmeden çok eski zamanları anlatırmış gibi yapsa da aslında yaşadığımız modern zamanların gerçeklerini anlatmaktadır. bu gerçekler hemen hemen hepimizin kaçındığı, korktuğu ve korkudan bir kenara sinip çekildiği olaylardır. hadi şimdi filmin bizlere o masalsı anlatımla göstermiş olduğu gerçeklere bir göz atalım.

hepimiz kötülerin yaptıklarından, kötü diye adlandırdığımız insanların zulümlerinden korkuyoruz. korkularımız bize göz göre göre bu zulümlere katlanmamıza sebep veriyor. her gün 3 maymun oyununu sahneye koyuyoruz ve bu oyunu çok da güzel oynuyoruz. bizi sıkıntıya sokacak bir olay mı var hemen ben görmedim, duymadım, bilmiyorum diyoruz. hatta artık 4 maymunu oynuyoruz görmedim, duymadım, bilmiyorum ve düşünmüyorum. hep aman bana bir zarar gelmesin de o zarar kime gelirse gelsin düşüncesindeyiz. zalim gözümüzün önünde zulmüne devam ederken biz bu bütün olanları görmezden geliyoruz sanki kör olmuşçasına. peki bu bütün olanları görmezden gelen, korkup sinen yani bizler kimiz aslında? biz dediğimiz insanlar topluluğu, ulak filminin her sahnesinde kıyasıya suçladığı bizler kimi zaman çocuğunu acımadan döven, işkence eden ailelerin yan komşusuyuz, kimi zaman tecavüz edilen kızını suçlayıp öldüren babaların akrabasıyız ve kimi zaman sokak ortasında kapkaç terörüne maruz kalıp yerde sürüklenen, yaralanan genç kızı görmemize rağmen yolumuza devam eden sıradan halkız. ne olursak olalım hepimiz kötülerin yaptıklarına boyun eğiyoruz, hepimiz korkudan yardım ihtiyacı duyan insanlara dahi yardım etmiyoruz. sanki üzerimize bir ölü toprağı serpilmişçesine, sanki hepimiz canlı bir hayaletmişçesine bu hayatta yokmuşuz, yaşamıyormuşuz gibi davranıyoruz. aslında yaşayan ölüler gibi davranan bizler kendimize bir soru sormamız gerekmez mi? tüm bu yaşananları görmezden gelmesek, yaşanan bu çirkin hadiselere müdahale etsek, zalimin zulmüne karşı çıksak neler değişir bu hayatta? aslında bu sorunun cevabı tek bir sihirli kelimede gizli o da "cesaret".

hepimiz kötü diye adlandırdığımız insanları gözümüzde büyütüyoruz, onlara hiç yenilmeyecek birer devmiş muamelesi yapıyoruz. aslında o kadar iyi biliyoruz ki o kötü dediğimiz insanların en ufak bir olayda kaçacak ilk kişiler olacağını, kötü dediğimiz insanların bir korkaklar topluluğu olduğunu o kadar iyi biliyoruz ki. bütün bunları en az adımız kadar iyi bilmemize rağmen duyarsız kalıyoruz, vurdumduymazlık yapıp "bana dokunmayan yılan bin yaşasın" diyoruz. sanki o yılanın gün gelince bizide sokacağını bilmiyormuşçasına, sanki zulmün bizi bir gün amansızca yakalayacağını bilmiyormuşçasına yaşıyoruz.

en komiğide aslında bizim hiç yenilmez dev gibi gördüğümüz o zalim bir gün ölüp, toprak olunca mezarı başında bir dua edenin bile bulunmamasıdır. hatta zamanında yaptığı zulümlere göz göre göre meydan veren bizlerin zalim ölünce bayram etmesi, "oh be kurtulduk" demesi ne kadar komik değil mi? peki bizim hiç mi suçumuz yok? zalimin zulmünü engelleyebilecek durumdayken müdahale etmeyen bizlerin hiç mi suçu yok ki zalim ölünce bayram ediyoruz? biz böyle vurdumduymaz oldukça yeni zalimler türemiyor mu, yepyeni kötüler üreyip yine zulümlerini iyi insanların üzerinde uygulamıyorlar mı? tüm bunların cevabı aslında çok basit değil mi? hepimiz suçluyuz en az zulmü yapan kötü kadar, hepimiz zulme uğrayanların günahına girdik, korktuk, kaçtık ve sindik. sonuçta hepimiz birer zalim olduk, iyilerin günahına girdik. böyle devam ettikçe, bizler böyle vurdumduymaz oldukça hepimiz bu günahların azabını bu dünyada birer birer çekeceğiz.

işte ulak, zekeriya'nın masalsı dilinden biz izleyicilere kötülere karşı durmanın önemini anlatıyor. kötülerin zulmüne göz göre göre karşı durmayıp zulme ortak olan insanların bir gün azabı en keskin şekilde göreceğini anlatıyor. film o masalsı anlatımında ulak ibrahim karakteri ile aslında bizlere bir yudum "cesaret" zerkediyor. ulak diyor ki zekeriya'nın dilinden, ey insanlar zulme ortak olmayın, kötülerin şerrinden korkmayın, vurdumduymaz olmayın, küçücük bir "cesaret zerresi" dahi kötüleri yenmek için yeterli, yeter ki siz bunu isteyin.

ulak filmi ile ilgili satırlarımı en iyisi şu sözlerle bitireyim. "hepimiz birer gerçektik aslında ve birer masaldık gelip geçen bu dünyadan"

filmin teaser ından alıntı

en derin kuyudan daha derindeydiler.
en karanlık kalpten daha siyahtılar.
hiç umut yoktu.
ve bir gün, heybesinde sırlarla, uzak bir diyardan "o" geldi.
onlara sevmeyi, inanmayı ve cesareti anlattı.
inananlar beklediler çünkü biri daha gelecekti.

bazen tek çare bir hikayeye inanmaktır.

bir deli rüzgar kalmış geriye, o da ulak'ın adını fısıldamış unutmayın diye.

Dilimizde Erkek İsimlerine Harf Eklenerek Oluşan Kadın İsimleri

2009-08-23T13:33:00.001-07:00

türkçede erkek isimlerinin sonuna harf eklenerek oluşmuş kadın isimlerinin listesi aşağıda mevcut bulunmaktadır. bu isimlerin tamamına yakını arapçadan dilimize geçmiştir. yine bu isimler genellikle erkek isimlerinin sonuna (-e) harfi eklenerek oluşmuştur. ör: ali bir erkek ismi olup ali(ye) ise bir kadın ismidir.

1. abit-abide
2. adil-adile
3. akil-akile
4. ali-aliye
5. afif-afife
6. arif-arife
7. asil-asile
8. asım-asıma
9. ati-atiye
10. atıf-atıfe
11. avni-avniye
12. azim-azime
13. aziz-azize
14. bahri-bahriye
15. basri-basriye
16. bedri-bedriye
17. behiç-behice
18. berki-berkiye
19. besim-besime
20. beşir-beşire
21. cahit-cahide
22. celil-celile
23. cemil-cemile
24. daim-daima
25. edip-edibe
26. emin-emine
27. emir-emire
28. enis-enise
29. fahri-fahriye
30. fatin-fatine
31. fazıl-fazıla
32. fecri-fecriye
33. fehim-fehime
34. ferdi-ferdiye
35. ferih-feriha
36. ferit-feride
37. fethi-fethiye
38. fikri-fikriye
39. firuz-firuze
40. galip-galibe
41. gani-ganiye
42. habip-habibe
43. hadi-hadiye
44. halil-halile
45. halim-halime
46. halit-halide
47. hami-hamiye
48. hamis-hamise
49. hamit-hamide
50. hasip-hasibe
51. hatif-hatife
52. hatim-hatime
53. hatip-hatibe
54. hayri-hayriye
55. hilmi-hilmiye
56. hüsnü-hüsnüye/hüsniye
57. irfani-irfaniye
58. kadim-kadime
59. kadir-kadire
60. kamil-kamile
61. kani-kaniye
62. katip-katibe
63. kebir-kebire
64. kerim-kerime
65. latif-latife
66. lemi-lemiye
67. lütfi-lütfiye
68. macit-macide
69. mahbup-mahbube
70. mahir-mahire
71. mahmur-mahmure
72. malik-malike
73. makbul-makbule
74. mebrur-mebrure
75. mecit-mecide
76. melih-meliha
77. mesut-mesude
78. mihri-mihriye
79. muhlis-muhlise
80. munis-munise
81. murat-muradiye
82. müfit-müfide
83. mümin-mümine
84. münir-münire
85. müslim-müslime
86. müslüm-müslüme
87. müşfik-müşfika
88. nabi-nabiye
89. naci-naciye
90. nadi-nadiye
91. nadim-nadime
92. nadir-nadire
93. nafi-nafiye
94. nafiz-nafize
95. nahit-nahide
96. nail-naile
97. naim-naime
98. namık-namıka
99. naşit-naşide
100. nazif-nazife
101. nazir-nazire
102. nazmi-nazmiye
103. nebil-nebile
104. necip-necibe
105. necmi-necmiye
106. nedim-nedime
107. nefis-nefise
108. nesim-nesime
109. nesip-nesibe
110. nezih-nezihe
111. nezir-nezire
112. nuri-nuriye
113. nüvit-nüvide
114. raci-raciye
115. rahim-rahime
116. rahmi-rahmiye
117. rasim-rasime
118. razi-raziye
119. recep-recebiye
120. refik-refika
121. remzi-remziye
122. ruhi-ruhiye
123. sabih-sabiha
124. sabir-sabire
125. sabit-sabite
126. sabri-sabriye
127. sacit-sacide
128. sadi-sadiye
129. sadık-sadıka
130. sadri-sadriye
131. saim-saime
132. sait-saide
133. sakin-sakine
134. salih-saliha
135. sami-samiye
136. samih-samiha
137. samim-samime
138. samir-samire
139. sani-saniye
140. selim-selime
141. semih-semiha
142. semir-semire
143. senih-seniha
144. sıddık-sıddıka/sıdıka
145. sıdkı-sıdkıye
146. sıtkı-sıtkıye
147. şadi-şadiye
148. şakir-şakire
149. şamil-şamile
150. şefik-şefika
151. şekip-şekibe
152. şemi-şemiye
153. şemsi-şemsiye
154. şerif-şerife
155. şevki-şevkiye
156. şükrü-şükrüye/şükriye
157. tahir-tahire
158. tahsin-tahsine
159. tayyip-tayyibe
160. tevfik-tevfika
161. ulvi-ulviye
162. vacip-vacibe
163. vacit-vacide
164. vahip-vahibe
165. vahit-vahide
166. valit-valide
167. vecih-vecihe
168. vehbi-vehbiye
169. veli-veliye
170. velit-velide
171. yaşar-yaşariye
172. zahit-zahide
173. zakir-zakire
174. zarif-zarife
175. zeki-zekiye
176. zühtü-zühtüye/zühtiye
177. zülfü-zülfüye/zülfiye

Geçmişten Günümüze En İyi Yazarlar Listesi

2009-08-22T13:04:00.000-07:00

aşağıda geçmişten günümüze en iyi 100 yazarın bulunduğu liste yer almaktadır. tamamı şahsım tarafından oluşturulmuş ve kişisel görüşlerimi içeren, edebiyatın roman, öykü ve deneme türlerinde eser veren yazarlarından meydana gelmiş listedir. listede yer alan numaralandırmada derece farkı gözetilmemiştir. (listenin birinci sırası ile yüzüncü sırası arasında herhangi bir değerlendirme farkı mevcut değildir)

1. lev nikolayeviç tolstoy (rusya) en önemli eseri, savaş ve barış (roman-1869)
2. fyodor mihayloviç dostoyevski (rusya) en önemli eseri, suç ve ceza (roman-1866)
3. victor hugo (fransa) en önemli eseri, sefiller (roman-1862)
4. ıvan sergeyeviç turgenyev (rusya) en önemli eseri, babalar ve oğullar (roman-1862)
5. miguel de cervantes (ispanya) en önemli eseri, don kişot (roman-1605)
6. maksim gorki (rusya) en önemli eseri, ana (roman-1906)
7. honore de balzac (fransa) en önemli eseri, vadideki zambak (roman-1836)
8. johann wolfgang von goethe (almanya) en önemli eseri, genç werther'in acıları (roman-1774)
9. nikolay vasilyeviç gogol (rusya) en önemli eseri, ölü canlar (roman-1842)
10. aleksandr sergeyeviç puşkin (rusya) en önemli eseri, yevgeni onegin (roman-1833)
11. alexandre dumas (fransa) en önemli eseri, üç silahşörler (roman-1884)
12. michel de montaigne (fransa) en önemli eseri, denemeler (roman-1580)
13. daniel defoe (ingiltere) en önemli eseri, robinson crusoe (roman-1719)
14. gustave flaubert (fransa) en önemli eseri, madam bovary (roman-1857)
15. jules verne (fransa) en önemli eseri, seksen günde devri alem (roman-1872)
16. jack london (abd) en önemli eseri, beyaz diş (roman-1906)
17. john steinbeck (abd) en önemli eseri, fareler ve insanlar (roman-1937)
18. mark twain (samuel langhorne clemens) (abd) en önemli eseri, tom sawyer'ın maceraları (roman-1876)
19. jonathan swift (ingiltere) en önemli eseri, gulliver'in gezileri (roman-1726)
20. lewis carroll (charles lutwidge dodgson) (ingiltere) en önemli eseri, alice harikalar ülkesinde (roman-1865)
21. charles dickens (ingiltere) en önemli eseri, oliver twist (roman-1838)
22. ıvan aleksandroviç gonçarov (rusya) en önemli eseri, oblomov (roman-1859)
23. harriet beecher stowe (abd) en önemli eseri, tom amca'nın kulübesi (roman-1853)
24. antoine de saint-exupéry (fransa) en önemli eseri, küçük prens (roman-1943)
25. émile zola (fransa) en önemli eseri, germinal (roman-1885)
26. anton çehov (rusya) en önemli eseri, köpeğiyle dolaşan kadın (kısa öykü-1899)
27. stendhal (marie-henri beyle) (fransa) en önemli eseri, kırmızı ve siyah (roman-1830)
28. voltaire (françois-marie arouet) (fransa) en önemli eseri, candide (pikaresk roman-1959)
29. herman melville (abd) en önemli eseri, moby-dick (roman-1851)
30. edmondo de amicis (italya) en önemli eseri, çocuk kalbi (roman-1886)
31. ernest hemingway (abd) en önemli eseri, yaşlı adam ve deniz (novella-1952)
32. vladimir nabokov (rusya) en önemli eseri, lolita (roman-1955)
33. albert camus (fransa) en önemli eseri, yabancı (roman-1942)
34. guy de maupassant (fransa) en önemli eseri, pierre ve jean (roman-1887)
35. george orwell (eric arthur blair) (ingiltere) en önemli eseri, 1984 (roman-1949)
36. oscar wilde (irlanda) en önemli eseri, dorian gray'in portresi (roman-1890)
37. jane austen (ingitere) en önemli eseri, gurur ve önyargı (roman-1813)
38. nikos kazancakis (yunanistan) en önemli eseri, zorba (roman-1946)
39. johanna spyri (isviçre) en önemli eseri, heidi (roman-1880)
40. henry james (ingitere) en önemli eseri, bir kadının portresi (roman-1881)
41. boris pasternak (rusya) en önemli eseri, doktor jivago (roman-1958)
42. franz kafka (avusturya) en önemli eseri, dava (roman-1925)
43. andré gide (fransa) en önemli eseri, kalpazanlar (roman-1925)
44. stefan zweig (avusturya) en önemli eseri, satranç (novella-1942)
45. oliver goldsmith (irlanda) en önemli eseri, wakefield papazı (roman-1766)
46. james fenimore cooper (abd) en önemli eseri, son mohikan (roman-1826)
47. henry fielding (ingiltere) en önemli eseri, tom jones (roman-1749)
48. ivo andriç (sırbistan) en önemli eseri, drina köprüsü (roman-1945)
49. sinclair lewis (abd) en önemli eseri, ana cadde (roman-1920)
50. heinrich von kleist (almanya) en önemli eseri, michael kohlhaas (novella-1810)
51. james joyce (irlanda) en önemli eseri, ulysses (roman-1922)
52. james matthew barrie (iskoçya) en önemli eseri, peter pan ve wendy (roman-1911)
53. carlo collodi (carlo lorenzi) (italya) en önemli eseri, pinokyo'nun serüvenleri (roman-1883)
54. eleanor hodgman porter (abd) en önemli eseri, pollyanna (roman-1913)
55. howard pyle (abd) en önemli eseri, robin hood (roman-1883)
56. panait istrati (romanya) en önemli eseri, arkadaş/mihail (roman-1927)
57. virginia woolf (ingiltere) en önemli eseri, mrs. dolloway (roman-1925)
58. robert louis stevenson (iskoçya) en önemli eseri, define adası (roman-1883)
59. pearl s. buck (abd) en önemli eseri, mübarek toprak (roman-1931)
60. emily bronte (ingiltere) en önemli eseri, uğultulu tepeler (roman-1847)
61. charlotte bronte (ingiltere) en önemli eseri, jane eyre (roman-1847)
62. jean paul sartre (fransa) en önemli eseri, bulantı (roman-1938)
63. thomas hardy (ingiltere) en önemli eseri, tess (roman-1891)
64. david herbert lawrence (ingiltere) en önemli eseri, lady chatterley'in sevgilisi (roman-1928)
65. theodore dreiser (abd) en önemli eseri, kızkardeşim carrie (roman-1900)
66. william faulkner (abd) en önemli eseri, ses ve öfke (roman-1929)
67. pierre choderlos de laclos (fransa) en önemli eseri, tehlikeli ilişkiler (roman-1782)
68. sherwood anderson (abd) en önemli eseri, kasabamız (roman-1919)
69. aldous huxley (ingiltere) en önemli eseri, cesur yeni dünya (roman-1932)
70. francis scott key fitzgerald (abd) en önemli eseri, muhteşem gatsby (roman-1925)
71. herbert george wells (ingiltere) en önemli eseri, zaman makinesi (novella-1895)
72. agatha christie (ingiltere) en önemli eseri, roger ackroyd cinayeti (roman-1926)
73. john ronald reuel tolkien (ingiltere) en önemli eseri, yüzüklerin efendisi (roman-1956)
74. rudyard kipling (ingiltere) en önemli eseri, kim (roman-1901)
75. selma lagerlöf (isveç) en önemli eseri, küçük nils holgersson'un yabankazlarıyla maceraları (roman-1906)
76. thomas mann (almanya) en önemli eseri, buddenbrook ailesi (roman-1901)
77. edward morgan forster (ingiltere) en önemli eseri, hindistan'a bir geçit (roman-1924)
78. margaret mitchell (abd) en önemli eseri, rüzgar gibi geçti (roman-1936)
79. anthony burgess (ingiltere) en önemli eseri, otomatik portakal (roman-1962)
80. george eliot (ingiltere) en önemli eseri, middlemarch (roman-1869)
81. aleksandr soljenitsin (rusya) en önemli eseri, ivan denisoviç'in yaşamında bir gün (roman-1962)
82. cengiz aytmatov (kırgızistan) en önemli eseri, gün olur asra bedel (roman-1980)
83. ralph ellison (abd) en önemli eseri, görünmez adam (roman-1953)
84. samuel butler (ingiltere) en önemli eseri, erewhon (roman-1872)
85. joseph conrad (polonya) en önemli eseri, karanlığın yüreği (roman-1902)
86. joseph heller (abd) en önemli eseri, madde 22 (roman-1961)
87. chinua achebe (nijerya) en önemli eseri, ruhum yeniden doğacak (roman-1958)
88. toni morrison (abd) en önemli eseri, sevgili (roman-1987)
89. paulo coelho (brezilya) en önemli eseri, simyacı (roman-1988)
90. gabriel garcia marquez (kolombiya) en önemli eseri, yüzyıllık yalnızlık (roman-1967)
91. stephen king (abd) en önemli eseri, en önemli eseri, medyum (roman-1977)
92. josé saramago (portekiz) en önemli eseri, körlük (roman-1995)
93. paul auster (abd) en önemli eseri, new york üçlemesi (roman-1987)
94. jerome david salinger (abd) en önemli eseri, çavdar tarlasında çocuklar (roman-1951)
95. salman rüşdi (ingiltere) en önemli eseri, geceyarısı çocukları (roman-1980)
96. amin maalouf (lübnan) en önemli eseri, semerkant (roman-1988)
97. john maxwell coetzee (güney afrika) en önemli eseri, utanç (roman-1999)
98. william golding (ingiltere) en önemli eseri, sineklerin tanrısı (roman-1954)
99. günter grass (almanya) en önemli eseri, teneke trampet (roman-1959)
100. khaled hosseini (abd) en önemli eseri, uçurtma avcısı (roman-2003)

Ol

2009-08-10T11:44:00.001-07:00

karanlıkta kaldığımda yolumu aydınlatan fenerim ol
gözlerimden bir kaç damla süzülen sevinç gözyaşım ol
umut yağmurları ol düş çorak topraklarıma
ve bereket getir ruhumun kaybolduğu diyarlara

akan suyundan kana kana içtiğim sevda çeşmesi ol
görünmez ol, gözlerim seni görmese bile
varlığın sarsın fani bedenimi
bembeyaz bir kar tanesi ol
beyazlığınla ört üzerine karalar çalınmış ruhumu
baktıkça sadece seni hatırladığım bir mısra ol
ve bir ömür boyu sürecek toz pembe düşüm ol

söylediklerimin hepsi lafügüzaf belki ne dersin?
her şeyi bıraktım sevgilim ol sadece
sadece bu bile yeterde artar naçiz gönlüme.

Gidiyorum Ben

2009-08-04T11:44:00.000-07:00

gidiyorum ben ardımdaki seni görmeden, gidiyorum kalbimde damla damla ıslattığım anılarınla birlikte bu şehirden. gidiyorum sonu olmayan aşkıma bir yudum sonsuzluk katabilmek için. gidiyorum üzerine ölü toprağı serpilmiş bedenimle birlikte. ve gidiyorum yanıp kül olan aşkımın elimde kalan son zerresiyle.

gitmek, unutmak için gitmek, terk etmek bu diyarları ve ardımda bir ben bırakmadan gidebilmek. hani sen derdin ya “beni unutamadıktan sonra gitmenin ne anlamı var?” işte bu mısralar bir cevaptır sana, terk etse ne olur ki naçiz vücudum bu diyarları, ben senin tüm varlığını kalbimden söküp atabilmek için ruhumu kanatlandırıp terk-i diyar ettirdim bu bedenden. ve gidiyorum artık bu yerden sadece kalbime işte gidiyorum diyebilmek için.

Bir Aşktı Benimkisi Sadece Sana Yazılan

2009-08-04T03:37:00.000-07:00

bir aşktı benimkisi sadece sana yazılan
yere düşerken eriyip su olan kar taneleri gibi
kalbimden çıkamayıp aklımda yazılı kalan
kaleme dökülemedikçe hüznü beni saran

bir aşktı benimkisi sadece sana yazılan
şiirlerin mısralarında eriyip giden
belkide bir rüyaydı benimkisi
gözyaşlarımla bir hayale akıp giden

bir aşktı benimkisi sadece sana yazılan
karşılıksızca sadece gözlerine olan
bir tutkuydu kalbimden gözlerine akan
ve ben o tutkunun umutsuz esiriydim

bir aşktı benimkisi sadece sana yazılan
gözyaşlarımla damla damla ıslattığım
beni bulutların üzerinde umarsızca gezdiren
bakmaktan kendimi alamadığım güzel gözlerindi

bir aşktı benimkisi sadece sana yazılan
kalbimde bitip tükenmeyen ve sürekli artan
sözlerle anlatamadığım için ateşi kalbimi yakan
ben sadece aşıktım ve ne yazık ki sonu yoktu bu aşkın.

23/12/2007

Hayatımıza Yön Veren Beş Harfli Kelimeler

2009-08-03T11:02:00.001-07:00

bu beş harfli kelimelere kader, yazgı ve nasip kelimelerini örnek verebiliriz. bilindiği gibi kader ve yazgı birbirleriyle eş anlamlı kelimelerdir. şimdi bu beş harfli kelimelerin hayatımıza nasıl yön verdiğini inceleyelim.

nasip kelimesi türk insanı için hayatının hep bir parçası olmuştur. türk insanı aşık olduğunda eğer aşkına cevap alamıyorsa "nasip değilmiş ne yapalım" benzeri cümleler kullanır. bunun nedeni o an için nasip kelimesinin kişinin yaşadığı olayı yadsımasını sağlamasıdır. bu kelime aslında o kişi için bir kurtuluş ve kaçınma sözcüğüdür. çünkü reddedilmiştir ve bu reddedilme olayını kendine yedirememektedir. en azından bu kelimeyi kullanarak kendisiyle yüzleşmekten bir an içinde olsa kurtulmuş olur. tabii ki nasip kelimesi sırf aşk konularında kullanılmaz. mesela eğer kazancımız istediğimiz hayat standartlarına uymuyorsa "nasibimiz bu kadarmış" gibi bir cümle kullanırız. bu konuda da nasip kelimesi kaçış noktamızdır. aslına bakılırsa hep daha iyi bir hayat isteyen insanoğlu için bulunduğu ekonomik durumla yetinebilmesine vesile olan bir kurtuluş ve kaçınma kelimesidir. bu kelimenin son kullanıldığı ifade de artık insan hayata karşı umudunu yitirdiğinde "ne yapalım artık işte nasipsizim bir türlü istediğim gibi olmuyor" benzeri cümleler kurmaya başlar. burda ise nasip kelimesi artık kaçınma ya da kurtuluş kelimesi değil umutsuzluğun ifadesidir.

kader kelimesi türk insanı için aslında nasip kelimesinin bir önceki halidir. kader bizim için daha geniş, daha özel bir kavramdır. mutlu olamadığımızda, hayattan beklediklerimizi alamadığımızda sorumlu hep kaderdir aslında. hep kaderimizi sorumlu tutarız. alınyazımız böyle olmasaydı bu durumda olmazdık diye düşünürüz. aşkta, parada, kariyerde başarısız olduğumuzda hep "kahpe kader" deriz, şarkı sözlerimizde, şiirlerimizde çoğunlukla kader kelimesini kullanırız ve aslına bakılırsa hayatımızda giden tüm olumsuzlukların sorumlusu bizler için kader kelimesinde gizlidir.

sonuç: yazının sonunda bir soruyla bu konuyu noktalamak istiyorum. acaba hayatımıza beş harfli kelimelerle yön vermek ne kadar doğru? öyle düşünüyorumki bu sorunun cevabını bulduğumuzda hayatta çok daha başarılı ve mutlu olacağız.

Başkentinin Adıyla Aynı Olan Ülkeler

2009-08-03T11:00:00.000-07:00

başkentinin adıyla aynı olan ülkeleri üç grupta toplamak gerekir.

ilk gruptakiler başlıkta da olduğu gibi başkentinin adıyla aynı ada sahip ülkelerdir.

1. cezayir, cezayir
2. cibuti, cibuti
3. san marino, san marino
4. tunus, tunus
5. vatikan, vatikan
6. singapur, singapur

ikinci grup ise kendisiyle aynı adı taşıyan başkentinin sonuna ingilizce city yani şehir kelimesi gelen ülkelerdir.

1. mexico city, meksika
2. guetamala city, guetamala
3. lüksemburg city, lüksemburg
4. kuveyt city, kuveyt
5. panama city, panama

üçüncü grup ise başkenti ülkenin adının bir kısmını taşıyan veya aynı ismi taşımasına rağmen başkentinin ismine farklı ekler gelen ülkelerdir.

1. andorra la vella, andorra
2. san salvador, el salvador
3. bissau, gine bissau
4. sao tome, sao tome ve principe
5. brasilia, brasil/brazil (brezilya)

ismi new kelimesi ile başlayan ülkeler, eyaletler ve şehirler

2009-08-03T10:59:00.000-07:00

new ingilizce bir kelime olup türkçe karşılığı yeni demektir. aşağıda listeli halde new kelimesi ile başlayan ülkeler, eyaletler ve şehirler bulunmaktadır.

Abd

1. Newark (şehir) (New Jersey Eyaletinde)
2. Newark (şehir) (California Eyaletinde)
3. Newark (şehir) (Delaware Eyaletinde)
4. Newark (şehir) (Ohio Eyaletinde)
5. Newport News (şehir) (Virginia Eyaletinde)
6. New Haven (şehir) (Connecticut Eyaletinde)
7. New Haven (şehir) (indiana Eyaletinde)
8. New Orleans (şehir) (Louisiana Eyaletinde)
9. New York City (şehir) (New York Eyaletinde)
10. New Britain (şehir) (Connecticut Eyaletinde)
11. New London (şehir) (Connecticut Eyaletinde)
12. New Port Richey (şehir) (Florida Eyaletinde)
13. New Smyrna Beach (şehir) (Florida Eyaletinde)
14. New Albany (şehir) (indiana Eyaletinde)
15. New Castle (şehir) (indiana Eyaletinde)
16. New Castle (şehir) (Pennsylvania Eyaletinde)
17. Newton (şehir) (iowa Eyaletinde)
18. Newton (şehir) (Kansas Eyaletinde)
19. Newton (şehir) (Massachusetts Eyaletinde)
20. Newton (şehir) (North Carolina Eyaletinde)
21. Newport (şehir) (Kentucky Eyaletinde)
22. Newport (şehir) (Rhode island Eyaletinde)
23. New iberia (şehir) (Louisiana Eyaletinde)
24. New Bedford (şehir) (Massachusetts Eyaletinde)
25. Newburyport (şehir) (Massachusetts Eyaletinde)
26. New Carrolton (şehir) (Maryland Eyaletinde)
27. New Baltimore (şehir) (Michigan Eyaletinde)
28. New Brighton (şehir) (Minnesota Eyaletinde)
29. New Hope (şehir) (Minnesota Eyaletinde)
30. New Ulm (şehir) (Minnesota Eyaletinde)
31. New Brunswick (şehir) (New Jersey Eyaletinde)
32. New Rochelle (şehir) (New York Eyaletinde)
33. New Burgh (şehir) (New York Eyaletinde)
34. New Bern (şehir) (North Carolina Eyaletinde)
35. New Franklin (şehir) (Ohio Eyaletinde)
36. New Philadelphia (şehir) (Ohio Eyaletinde)
37. New Berg (şehir) (Oregon Eyaletinde)
38. New Kensington (şehir) (Pennsylvania Eyaletinde)
39. Newberry (şehir) (South Carolina Eyaletinde)
40. New Braunfels (şehir) (Texas Eyaletinde)
41. New Berlin (şehir) (Wisconsin Eyaletinde)
42. New Hampshire (eyalet)
43. New Jersey (eyalet)
44. New Mexico (eyalet)
45. New York (eyalet)

Avustralya

1. Newcastle (şehir) (New South Wales Eyaletinde)
2. New South Wales (Eyalet)

Bahamalar

1. New Providence (Ada)

Birleşik Krallık

1. Newcastle (şehir) (İngiltere içinde yer alıyor)
2. Newport (şehir) (Galler içinde yer alıyor)
3. Newry (şehir) (Kuzey İrlanda içinde yer alıyor)

Guyana

1. New Amsterdam (şehir)

Kanada

1. New Westminster (Şehir) (British Columbia Eyaletinde)
2. Newfoundland and Labrador (Eyalet)
3. New Brunswick (Eyalet)

Papau Yeni Gine

1. New Britain (Ada)
2. New Hanover (Ada-New ireland eyaletinde)
2. New ireland (Eyalet)

Yeni Zelanda

1. New Plymouth (Şehir) (Taranaki Bölgesinde)

Ülkeler

1. New Zealand (Yeni Zelanda-bağımsız ülke)
2. New Caledonia (Yeni Kaledonya-Fransa'ya bağlı ülke)
3. New Guinea [Yeni Gine-içinde Papau Yeni Gine (bağımsız ülke), Papua ve Batı Papua Eyaletleri Bulunmaktadır. (Endonezya'ya ait)]

Yaşamak

2009-08-02T14:08:00.000-07:00

yaşamak, gözlerinde yaşamak, kelimelerin büyülü dünyasında yaşamak. kimi zaman o kadar yalnızım ki bu yaşam denilen kör kuyunun içinde. ve kimi zaman öylesine zor ki sensizlik. bedenim nefessiz kaldı bugün, boğuluyor sensizliğin verdiği acı uğultuların eşliğinde ve özgürlüğünü istiyor yaşam denilen o sonsuzluk halesinden. işte bu gece nefessiz kalmış bedenime bir damla can versin diye nefesini bekliyor kalbim. ve bu sabahın fecrinde gözlerindeki o altın sarısı ışığı görememektir yoksulluğum. bazen kendime soruyorum peki yaşamak nedir? biliyormusun kalbim tek bir cevap veriyor "yaşamak daha sabahın ilk ışıklarında gözlerindeki o altuni ışığı görmektir ve yaşamak senin gözlerindeki zerin zerresinde gizlidir."

Hiçbir Niteliği Olmayan Yarışma Programları

2009-08-01T10:52:00.000-07:00

Yarışma programı denilince ülkemizde TRT'nin daha fazla izlenildiği zamanlarda "Bir Kelime Bir İşlem" gibi bilgiyi sınamaya yönelik, kaliteli yarışmalar akla gelirdi. Daha sonraları özel kanalların izlenirliği arttığı 2000'li yılların başlarında özellikle dünyanın bir çok ülkesinde yayınlanan Türkiye'de de ismi "Kim 500 Milyar İster?" olan ilk olarak Show Tv'de Kenan Işık'ın sunumuyla gerçekleştirilen yarışma programı sayesinde ülkemizde yeniden bir yarışma furyası başlamıştı. Tabi bu program iyi rating oranı tutturunca onun kadar kaliteli olmayan kısa süreli yayın hayatına devam edebilmiş taklitleri de çıkmıştır. Fakat bu taklitler "Kim 500 Milyar İster?" kadar kaliteli olmasa da yine de belli bir niteliği olan, bilgiyi sınamaya yönelik programlardı. şimdiye kadar sıralamış olduğum tüm yarışma programlarının bir niteliği, belli bir düzeyi vardı. Şimdi asıl eleştirmiş olduğum yarışma programlarına gelelim. Hiçbir niteliği olmayan bu yarışma programları ilk olarak yurt dışında büyük bir popülarite sağlayan Big Brothers programının devşirilmesinden oluşmuş BBG (Biri Bizi Gözetliyor) adlı programla ülkemizde başlamıştır. Adından da anlaşılabileceği üzre bir eve toplanan kişilerin hayatlarının gözetlenmesinden oluşan garip, hiçbir mânası olmayan, herhangi bir amaç gütmeyen bu programla ülkemizde niteliksiz yarışma programları furyası başlamıştır. Bu programın fazlasıyla rating toplamasından ötürü rating iştahı kabaran televizyon yöneticileri farklı konularda ama aynı kalitesizliği! koruyarak çeşitli yarışma programları düzenlemeye başladılar. Hatta bu programlar öyle bir boyuta taşındı ki bunların bazılarında hem sabah programlarında, hem öğlen vakti canlı yayınlanmak üzere ayrı bir program halinde, hem de akşamları prime time diliminde ayrı bir program halinde yayınlanmaya başladılar. Yani anlaşılacağı üzre bir tv programından üç ayrı program elde etmek gibi bir durumla karşı karşıya kalındı. Bu düzeysiz yarışma programlarıyla yapılan tv izleyicisi halkın izleme algısına bombardıman ederek böyle programları kabul edilebilir ve izlenebilir kılmaktır. Kimisi yayından kalkmış, kimisi ise hâla yayında olan bu programların bazılarını adlarıyla liste halinde belirtelim.

1. Biri Bizi Gözetliyor: Amacı insanların günlük yaşamlarını canlı yayında vererek adeta izleyiciye televizyon röntgencinliği yaptırmaktı.
2. Dokun Bana: Bir otomobile dokunan yarışmacılardan en uzun süre kesintisiz olarak araca dokunanın o otomobili kazanmasına dayanan bir yarışmaydı. Bu programı yarışmacısına işkence yapan yarışmalar listesi yapsak kesinlikle bir numaraya koyabileceğimiz garip bir yarışmaydı.
3. Ben Evleniyorum: 3 kadın ve 12 erkeği bir evde toplayıp bu 3 kadını 12 erkekten seçtikleriyle evlendirmeye kalkan ve yine BBG örneğinde olduğu gibi evin içindeki yaşanılan tüm hayatı canlı yayın veren, yani toplumu röntgencilik yaptırmaya çalışan bir evlilik&yarışma programıydı.
4. Biz Evleniyoruz: Bu programda "Ben Evleniyorum" adlı yarışmanın ad değiştirmiş ve formatında ufak bir değişikliğe gidilmiş haliydi. Bu yarışma 3 erkek 12 kadından oluşan bir format şeklinde yapılmıştı. Aynı düzeysizlik tıpkı Ben Evleniyorum" programında olduğu gibi bu programda da devam etmiştir.
5. Gelinim Olur Musun?: "Ben Evleniyorum", "Biz Evleniyoruz" tarzı programların formatında olan sadece burada potansiyel kaynanaların da bir şekilde programa dahil olduğu rezilliğin diz boyu olup tavan yaptığı gelin&kaynana formatlı bir yarışma programıydı.
6. Size Anne Diyebilir Miyim?: "Gelinim olur musun?" yarışma programının ad ve kanal değiştirmiş halidir. Aynı diz boyu rezillik burada da devam etmiştir.
7. Kalplerde ikinci Bahar: "Biz Evleniyoruz" programının orta yaş grubu için yapılmış olanıdır. Bu programda da tıpkı diğer evlilik yarışmaları gibi yine rezillik tavan yapmıştır.
8. Güzel ve Dahi: Bu program türk televizyonculuk tarihinin en berbat ve en rezil yarışma programıydı. öyle bir rezillik ki, yarışmanın adı bile aslında bu rezilliği anlatmaya yeter. 8 güzel! (sıradan bir bilgiyi dahi bilemeyecek kadar bilgisiz veya bilgisiz numarasına yatan), 8 dahi! (bu yarışmaya katılarak zaten çok üstün! zekâlarını kanıtlamış olan) erkeğin bir evde eşleştirilmesinden oluşan bir yarışma programıydı. Bu programın daha ilk haftasından rezilliğe rezillik katarak kızların yarışmacı erkek partneri önünde masa üzeri dans etmiştir. Allahtan yapılan bu rezillikler RTÜK'ün tepkisini çekmiş ve program erken bir finalle kısa sürede bitirilmiştir.
9. Buzda Dans: Buzda Dans ise bu niteliksiz yarışmalara bir yenilik getirilmiş ve ünlülerde yarışmaya dahil edilmiştir. Yarışmada 10 ünlü! (Asena, Tuğba Ekinci gibi) ve 10 tane de dünyaca ünlü buz pateni sporcusuyla birlikte eşli olarak yarışmışlardır. bu programda ayrıca rating oranlarına tavan yaptırmak için acayip ve sürekli konuştuklarıyla polemik yaratan bir jüri eklenmiş böylece kalitesizliğe yeni bir boyut kazandırılmıştır.
10. Survivor: Acun Ilıcalı'nın sunmuş olduğu yarışmacıların ıssız bir adaya götürülerek orada yarıştırılmasıyla oluşan bir programdır. Bu yarışma o kadar saçma bir programdır ki Türkiye-Yunanistan ve Galatasaray-Fenerbahçe gibi serileride olan ve aşırı rekabet nedenli bir nevi insanları şiddete yönlendiren bir yarışma programıdır. Hatta öyle bir yarışma ki Türkiye-Yunanistan serisinde programın kanalında dönen reklamında bir yarışmacının şu kelimeleri kullandığı görülmektedir; "Yunanlılardan biri ölse var ya, umrumda bile olmaz". böyle ifadeleri olan bir yarışmanın ne kadar kötü ve rezil olduğunu daha fazla anlatmaya lüzum yok sanırım.
11. Fear Factor: Yine Acun Ilıcalı'nun sunduğu bu yarışmanın diğer yarışmalardan bir farkı kalitesizliğinin yanı sıra bir de yarışmanın format olarak da iğrençlikleri barındırmasıdır.
Bir örneği için: http://www.internethaber.com/news_detail.php?id=69224
Sanırım linkte de görülen görüntülerden sonra bu yarışmayla ilgili fazla bir yorum yapmaya gerek yok.
12. Şarkı Söylemek Lazım: Bu yarışmada müzik camiasının içinde yer almayan ünlülerle! (Esra ve Ceyda Ceyhan kardeşler gibi), şarkıcı olan ünlülerin! (Asuman Krause gibi) eşli olarak birlikte yarıştığı bir programdı. Bu programda hem jüri üyeleri hem de programa katılan yarışmacıların türlü türlü rezillikleriyle türk televizyonculuk tarihine rezillik abidesi olarak damga vurulmuştur.
13. Yemekteyiz: Bu programda yine yurt dışı formatlı olup Türkiye'ye uyarlanmış bir versiyondur. Yarışmada 5 tane çeşitli meslek gruplarından amatör aşçının yemek yaparak yarıştığı bir programdır. Yarışmada her hafta bir başka yarışmacıya diğer yarışmacılar konuk olup evini açan yarışmacının yaptığı yemekleri tadıp eleştirilerini yapmakta ve bunun sonucunda da puan vermektedirler. Yukarıda sayılan diğer yarışmalara göre içerik anlamında biraz daha iyi olmasına rağmen özellikle eleştiri ve puan verme bölümlerinde ciddi anlamda seviyesizlikler yaşanılan bir yarışma programıdır.
14. Var Mısın Yok Musun?: 24 yarışmacının yarışmış olduğu, her hafta bir yarışmacının kutu seçerek tamamen tesadüfi olarak yarışmaya katıldığı ve yarışma esnasında seçtiği kutulara göre büyük miktarlarda (500.000 tl) gibi parayı tamamiyle şansıyla kazandığı bir yarışmadır. bu yarışmanın diğerlerinden farkı kalitesizliği bir yana, insanlara "şansınız yardımıyla da para kazanabilirsiniz imajını vermektedir". Yani topluma bu yarışma "yarışmamıza katılın hiç çalışmanıza da gerek yok, hiç emek harcamadan bakın insanlar nasıl da para kazanıyorlar" fikrini tv yardımıyla insanların beynine yerleştirerek kolay yoldan para kazanmanın "büyüsünü" izleyiciye vermeye çalışmaktadır. Bu programda kalitesizlikten başka sosyolojik olarak da toplumda tahribat yaratan bir durumda söz konusudur.

Sonuç: Hiçbir niteliği olmayan bu yarışma programları izleyici üzerinde ciddi tahribatlara yol açmaktadır. Bu yarışmalar yukarıda da belirtildiği gibi kimi zaman Fear Factor gibi içinde her türlü iğrençliği barındırır şekilde olmakta, kimi zaman ise tıpkı Var Mısın Yok Musun? programında olduğu gibi tamamen şans eseri, kişinin hiçbir niteliğine dayanmadan havadan para kazanmasına yönelik olmaktadır. Yukarıda eleştirilen bu 14 program belirli zaman aralıklarında televizyonlarda yer almış ve ciddi rating oranları toplamıştır. Tabii ki bu programların dışında da niteliksiz bazı yarışma programları televizyonlarda yer almış olsa da burada içlerinden en önemlileri seçilip, eleştiri konusu edilmiştir. Aslında en önemli soru şudur, Türk halkı nasıl oluyor da bu kadar seviyesiz yarışma programlarını izleyebiliyor? bu sorunun cevabı aslında çok basit. Belli başlı bilinen, büyük televizyon kanallarında prime time denilen insanların en çok televizyon izlediği zaman diliminde yayınlanan tüm tv programları seviyesiz hatta vasat bile denemeyecek kadar kötü olduğu için doğal olarak izleyicilerde bu kötü programlar arasından seçim yapmak durumunda kalmaktadırlar. Yani izleyici o an bu kötü yarışmalardan birisini izlemese dahi belki başka bir büyük! tv kanalında kalitesiz bir diziyi veya seviyesiz bir magazin programını izleyecektir. O yüzden bu programları izliyorlar diye izleyiciyi suçlamaya hakkımız bulunmamaktadır. Burada asıl suçlanması gereken gözleri rating hırsı bürümüş televizyon yöneticileri ve bu programları yeterli düzeyde denetlemeyen RTÜK'tür.

Bulmak

2009-07-31T12:25:00.001-07:00

Bulmak, nefesimi bulmak, kelimelerim yok umutsuz bugün ruhum, nefessiz kaldım sensizliğin acı verdiği çorak topraklarda. kuytu bir köşede simsiyah yalnızlıklar içindeyim bulmak istiyorum kayıplarda olan ruhumun kırıntılarını. aşkın nârında yanmış, kül olmuş naçiz ruhum, belki bulurum bir gün seni zamanın unutulduğu kayıp diyarlarda. ben var mıyım yok muyum belli değil, yüzümde buruk bir acının keskin izleri var, kalbim ümitsiz dalgaların eşliğinde rotasını kaybetmiş bir gemi gibi yalpalıyor, savruluyor adı bilinmez ıssız deryalara doğru. tek kaldım, yapayalnız kaldım herkesin terk edip bıraktığı bu limanda ve ben esir düştüm mühürlenmiş kalbimle aşkın yoksun bıraktığı o çaresiz anda.

öyle bir andır ki o

2009-07-31T10:30:00.000-07:00

öyle bir andır ki o, ne ilkindir ne sonundur aslında, hani olur ya dizlerinin bağı çözülür, işte o sihirli anda kelimeler çözülür gönlünden diline doğru sanki bir nehir akarcasına. öyle bir andır ki, ruhun uçup gider aşkın semalarına doğru, işte o an ruhun kendi boyutundan aşkın boyutuna doğru yavaşça ve sessizce bir geçiş yapar. evet işte o an kalbindeki coşkular büyülü bir kelime olur, beyaz güvercinlerin eşliğinde mektup olur, yol alır sevdiğine doğru. ve işte o an ruhun artık başka diyarlardadır ebedî bir vuslata ermişcesine.

ebruli hayaller

2009-07-30T15:40:00.001-07:00

gözlerin zamansız ayrılıkların sessiz nişaneleri
ümitsizdir yüreğim kelimelerin dile tercüman olduğu yollarda
zevklidir sözlerin uçsuz bucaksız yol aldığı ebruli hayaller
ilktir ve bazen sondur, duyguların birdenbire dile geldiği o anlar
nedeni yoktur, sessiz sedasız ve derinlerde bekleyen aşk kıvılcımlarının

aydınlıktır bazen karanlığa baksa da nâr-ı aşkla dolan ruhun diyarları
bezgin değildir, hiç olmamıştır kalbim, kanasa da tüm yaraları
lafügüzaf değildir, kalbimin derinlerde yankılanan bitap sitemleri
aşkın ta kendisidir, ruhumun bitip tükenmeyen gümüşi çığlıkları

Ş yerine Dolar İşareti Kullanarak Dilini Katleden Türk İnsanı

2009-07-28T14:25:00.000-07:00

Dolar işareti ($) bilindiği gibi normalde abd'nin para birimi olan doları simgelemek amacıyla kullanılan bir semboldür. son yıllarda özellikle interaktif sözlüklerin ülkemizde gelişmesiyle maalesef yazı dilinde ş harfi yerine normalde dolar sembolü olarak kullanılan ($) işareti kullanılmaya başlanmıştır.

bu sembolün amacı dışında kullanımının ülkemizde gelişimine bir göz atarsak, bilindiği gibi türkiye'de interaktif sözlük oluşumunun başlangıcı olan ekşi sözlük 15 şubat 1999 tarihinde ssg adlı nicke sahip sedat kapanoğlu tarafından kurulmuştur. ekşi sözlük'ün kurucusu olan ssg'nin ş yerine dolar işareti kullanmasıyla beraber ilk olarak ekşi sözlük yazarları arasında yayılan bu dalga ekşi sözlük'ten başka sözlüklerin ülkemizde kuruluşu ve yaygınlaşması, ayrıca da ülkemizde msn'in daha yaygın bir halde kullanılmasıyla dilde yapılan bu tahribat giderek artan bir kullanım oranına ulaşmıştır.

bu olay ilk zamanlar ekşi sözlük içerisinde gelişen masumane! bir moda iken bugün aldığı şekil itibariyle giderek artan ve dilimizi katletme konusunda önemli pay sahibi olan bir konu haline gelmiştir. şimdi bu modaya uyan ve dilimizde tahribat yapan kişilerin neden bu olayı yaptıklarını bir irdeleyelim.

bu konuda ilk neden yurt dışında yaşayan türklerin türkçe klavye bulamayıp bilgisayarlarında ingilizce klavye kullanıyor olmaları ve doğal olarak o klavyelerde ş harfi olmayışıdır. bu konu hakkında insanların savunmaları ise efendim klavyemizde ş harfi bulunmamakta biz de anlaşılsın ve bir karışıklık olmasın diye ş harfi için s harfi yazmak yerine $ işaretini kullanıyoruz. kabul edilebilirmiş gibi gözüken bu sebebin biraz altına inersek siz ingilizce klavye kullansanız dahi rahatlıkla ş harfini yazım dilinde çıkarabilirsiniz. bunun için büyük ş harfini kullanmak için alt+0222 kısayolu, küçük ş harfi için ise alt+0254 kısayolunu uygulamak yeterlidir. diyelim bu yöntem size zor geldiyse yine windows tabanlı işletim sistemlerinde bulunan bilgisayarınıza run/çalıştır bölümüne charmap yazarak çıkan bir program olan character map'i kullanarak da çok rahatlıkla ş harfi çıkarılabilinmektedir. peki iki ayrı yöntemi olmasına rağmen bu insanlar hala neden böyle bir bahanenin altına sığınıyorlar? bu sorunun tek bir cevabı var o da "kolaycılık" kavramı. zaten dilimizde olan tüm tahribatların altında bu kolaycılık anlayışı yatmaktadır.

bu konuda ikinci bahane de şöyledir. işte ben sözlüklerde yazarlık yapan birisiyim, ilk başta ssg'ye özenerek bu akıma uydum artık bu durum bende alışkanlık oldu yanlışlığını bilsem de bırakamıyorum. ne olacak canım zaten ş yerine $ işareti kullanırsak türkçe mi yok olacak. zaten böyle söyleyen veya bu düşüncede olan insanlar kolaycılığın katmerlisini yapan, dilde yapmış oldukları tahribatı önemsemeyen, üstüne üstlük özenti bir üsluba sahip olan kişilerdir.

işin komiği türkçe klavye kullananlar için ş yerine $ işareti kullanmak daha zordur. çünkü bilindiği gibi klavyenizde ş harfine bastığında normal bir şekilde çıkarken, dolar işaretine basmanız için alt gr ve 4 sayısına aynı anda basmanız gereklidir. yani bu kişiler kolaycı bir zihniyete sahip olmalarına rağmen pratikte kolayı varken daha zor bir işi gerçekleştirmektedirler.

bu konuda bir diğer görüş de, ya canım zaten bu olay sadece sözlüklerde kullanılan bir durumdur, sözlüklerde yazan kişilerde zaten sayı olarak kısıtlı bir kitledir, yapılmakta olan bu olay türkçe için hiçbir sıkıntı doğurmamaktadır. zaten her şey böyle başlamıyor mu? biz millet olarak her konuda ya canım bundan da bir şey olmaz ki diyoruz ve sonraki zaman dilimlerinde bir bakıyoruz ki hiçbir şey olmaz dediğimiz durum çok büyük bir problem olarak tam da karşımızda duruyor. artık bu kolaycı zihniyeti bırakmamız gereklidir. bugün artık görüyoruz ki dilimizde oluşan en ufak bir tahribat dahi ilerleyen zamanlarda ciddi sıkıntılar doğurmaktadır. bundan 10 yıl önce ekşi sözlük ile başlayan ş harfi yerine $ işareti kullanılması konusu bugün msn, forum v.b. ortamlarda sıkça kullanılan ve git gide yaygınlaşmaya başlayan bir husustur.

türkçeyi konuşan ve yazı dili olarak kullanan bizlere düşen tek bir görev var o da ş harfi yerine bir para birimi sembolü olan $ işaretini kullanmayı ivedilikle bırakmaktır. yukarıda ayrıntısıyla belirtildiği gibi ingilizce klavye kullanan kişiler topu topu iki tane alt kodu ezberleyecekler, türkçe klavye kullananlar ise zaten klavyelerinde bulunan dilimizin canım ş harfini kullanarak bu özentiliğe bir son vereceklerdir.

Çocukları Bırakın Faşistler

2009-07-27T13:55:00.000-07:00

26 haziran 2009 tarihinde hürriyet gazetesi'nde yer alan the marmara oteli'nde yapılmakta olan yök çalıştayı'nda toplantıyı izlemekte olan fatih usta adlı öğrencinin ayağa kalkarak "demokratik eğitimden bahsediyorsunuz, ama bize söz hakkı vermiyorsunuz" bağırması sonucu polislerin öğrencinin ağzını kapatarak dışarı alması sonucunda çalıştayda yer alan galatasaray üniversitesi profesörü ahmet insel'in polislere vermiş olduğu tepkidir.

haberin ayrıntısı
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/12148838.asp

yorum

her ne kadar faşist kelimesi sol jargonda bol bol kullanılan, artık anlamını yavaş yavaş yitirmeye başlamış ve her önüne gelenin her politik olayda söylediği bir siyasi kavram olmasına rağmen hocamızın bu olayda vermiş olduğu tepki çok doğru bulmaktayım. ahmet insel hoca tepkisinde "çocukları bırakın faşistler" yerine "çocukları bırakın zorbalar" deseydi kanımca çok daha iyi bir ifade olacaktı (en azından popülarizmden uzak olurdu) ama bu olayda vermiş olduğu tepki nedeniyle prof. dr. ahmet insel'i ayakta alkışlamak gerektiğini düşünüyorum. ülkemizde özellikle son zamanlarda bu tarz olaylara tepki gösteren kişi sayısı hızla azalmakta olmasına rağmen böyle tepkiler verebilen kişilerin akademik camiada hâla var olduğunu görebilmek gerçekten çok güzel.

polislerin salonda bulunan öğrencilere sanki içeriyi teröristler basmış gibi kontrolsüz aşırı güç kullanmalarını hangi kelimelerle adlandırmak mümkün gerçekten bilemiyorum. orada bulunan öğrenciler bağırarakta olsa düşündükleri fikirlerini toplantıda yer alan kişilere anlatmak istiyorlar. tek suçları düşündüklerini ifade etmek olan öğrencileri onlara terörist muamelesi yapıp ağızlaranı kapatarak yaka paça dışarı atmanın mantığı ne olabilir gerçekten insanı meraka sevkedecek bir konu. ilk önce şu sorunun bir cevabını verelim "polisin görevi nedir?". bildiğimiz kadarıyla böyle bir toplantıda polisin görevi içeridekilerin güvenliğini sağlamaktır. peki bu çocuklar bağırarak mı içerdekilerin güvenliğini bozuyorlar? haklı oldukları bir konuda fikirlerini beyan etmeye, bir şekilde seslerini duyurmaya çalışan bu insanlar nasıl oranın güvenliğini bozabilirler? sadece bu iki soru bile orada bu olayı yaratmış olan polisleri acımasızca eleştirmemize neden olabilmektedir. gerçekten toplantıda oranın güvenliğini sıkıntıya sokacak bir durum olmuşsa ki bu olayda asla böyle birşey söz konusu değil polisler olayı yaratan öğrencilere terörist muamelesi yapmak yerine insanca davranarak rahatlıkla dışarıya çıkarabilirlerdi. fakat burada görülüyor ki maalesef görevli polislerin amacı içerinin güvenliğini sağlamak değil amaç kişilere terörist muamelesi yapıp, fiziksel şiddet uygulayarak onları bezdirmeye ve yıldırmaya dönük bir politika uygulamaktır.

işin ilginç yanı günümüzde polisler polis akademileri'nde ciddi eğitimlerden geçmekte ve çok çeşitli akademik konularda dersler görmektedirler. yani bu insanlar cahil, eğitimsiz insanlarda değil. peki eğitimsiz olmayan amacı şüphesiz görevli olduğu yerde kişilerin güvenliğini sağlamak olan kolluk kuvvetleri nasıl oluyor da bağırmak dışında herhangi bir kabahati olmayan öğrencilere yasadışı terör örgütü üyesiymiş gibi davranabiliyorlar bunu anlayabilmek hatta yorumlayabilmek dahi çok güç.

sonuç

yukarıda da belirtildiği gibi yıl 2009 olmasına rağmen maalesef ülkemizde hâla kolluk kuvvetleri insanlar üzerinde gereği olmadığı halde fiziksel şiddet uygulamaktadır. bu durumun artık bir son bulması, bu konularda polislerin daha da fazla bilinçlendirilmesi ve en önemlisi olaylara müdahalede soğukkanlı olunmasına dikkat edilmesi gereklidir. artık insanları en ufak protesto haklarını ellerinden alırcasına yapılan bu muamelerin, baskı ve yıldırma politikalarının kesinlikle bir son bulması gereklidir. ama değerli hocamız prof. dr. ahmet insel'in vermiş olduğu tepki gibi polisin gereksiz şiddet uyguladığı durumlarda en azından ortamda bulunan üst düzey insanların bir tepki koyması gereklidir. zaten bu tepkiler de olmazsa ülkemizde bu gibi olaylar çok daha vahim sonuçlar doğuracaktır.

tekrar sayın prof. dr. ahmet insel'i bu doğru ve akademik anlayışa yakışan tavrından ötürü kutluyorum. umarım ilerleyen yıllarda böyle tepkiler verebilen akademisyenler ülkemizde çoğalarak daha da artar.

Parabellum

2009-07-26T07:50:00.001-07:00

parabellum, ilk olarak 1898 yılında deutsche waffen und munitions fabriken (alman silah ve mühimmat fabrikası) tarafından üretilen bir tabanca fişeği markasıdır. ılk üretilen parabellum marka fişekler 7,65x21 mm çapındaydı. parabellum ismi latince bir deyim olan "si vis pacem, para bellum" dan gelmektedir. bu deyimin türkçe karşılığı "eğer barış istiyorsan savaşa hazırlan" demektir. parabellum tabanca fişekleri özellikle 1. dünya savaşı ve 2. dünya savaşı'nda yaygın olarak kullanılmıştır.

parabellum 7,65x21 mm. fişekler avusturyalı georg luger ve alman hugo borchardt tarafından tasarlanmış ve 1898 yılında dmw tarafından üretime başlanmıştır. bu mermilerin diğer bilinen isimleri .30 luger ve 7,65 mm luger'dir. daha sonra dmw firması 1902 yılında alman deniz kuvvetleri'nin daha uzun menzilli mermi isteği üzerine 9x19 mm mermi üretmiştir. parabellum 9x19 mm mermilerin tasarımını 1901 yılında avusturyalı tasarımlı georg luger yapmıştır.

parabellum 9 mm olarak da bilinen bu fişekler 1. dünya savaşı'nda kullanılmaya başlayıp günümüzde çeşitli varyasyonlarıyla kullanılmaya devam etmektedir. ayrıca bu mermiyi nato'da kullanmaktadır. parabellum 9x19 mm mermi varyasyonları;

1. 9 mm nato
2. 9x19mm parabellum +p
3. 9x19mm 7n21 +p+
4. 9x19mm 7n31 +p+

ayrıca yine ilk olarak 1900 yılında dmw firması tarafından üretilmeye başlanan luger p08 marka silahta parabellum adıyla bilinmektedir. parabellum-pistole (parabellum tabanca) adıyla bilinen bu silah yarı otomatik olarak üretilmiş olup tasarımını 1898 yılında georg luger yapmıştır.

1900 yılında üretilen ilk parabellum tabancalar 7,65 mm iken 1904 yılından itibaren 9 mm olan parabellum tabancalarda üretilmeye başlanmıştır. bu tabancalar dmw firması tarafından 1900-1942 yılları arasında üretilmiş olup ıkinci dünya savaşı'ndan sonra 1950'li yıllara kadar başka firmalar tarafından değişik ülkelerde üretilmiştir.

bu silahlardan başka parabellum adıyla bilinen bir başka silahta parabellum mg14'dür. bu silah yine dmw tarafından 1. dünya savaşı için ilk olarak 1914 yılında keşif uçakları ve zeplinlere monte edilmek üzere makinalı tüfek olarak üretilmiştir. bu silah 7,92 mm kalibredir.

ayrıca parabellum adıyla bilinen 7,65 mm ve 9 mm'lik bu tabancalar ülkemizde de çokça kullanılmıştır. özellikle doğu karadeniz bölgesi'nde bu silahlar barabelli ismiyle bilinmektedir.

Karlı Tepe

2009-07-25T04:29:00.000-07:00

ruhum karanlıkta kaldığında zamanın içerisinde bir yerlerde karlı bir tepe görünür beyazların içerisinde. vakit azdır karlı tepelerin ardında bazen birkaç dakika, bazen birkaç aydır. insan bazen beyazların içerisinde biraz siyah arar karanlığı, bazen ise karanlıklar içerisindeki o beyaz tepeyi. bazen sesler yakar insanın kalbini bu bazen ağıttır, bazen kendi iç sesindir. insan dediğin nedir ki bir ateşböceği, ateşböceği ateşin etrafında yanar değil mi?

Kelimeler

2009-07-24T14:19:00.001-07:00

kelimeler nedir ki gözlerinden okunan, gözlerinle baktığın ışık değil mi ki? sen bakmıyor musun gözlerinle aydınlığa? karanlığın içindeki aydınlığı görmek istemiyor musun? bazen kalbime ışık saçmıyor mu gözlerin? bir ışık değil mi ki umuttur gözlerden kalbe akan, sadece bir bakıştır insanın kalbinde ışık yaratan, gözlerin değil mi ki kalbime aydınlık veren?

Kaybolan Ruhlar

2009-07-24T10:14:00.000-07:00

esen ulu rüzgarların eşliğinde sonsuz oldular
kayboldu ruhlarımız umutsuzca bakan bakışların içerisinde
eridiler, aşkın nârında yanıp kül oldular
ruhumuzun içinde taştı volkan oldu nârın sevdası

pembeydi düşler mutluluğun uçsuz bucaksız kol gezdiği diyarlarda
ellerindeydi gözlerin kaybolmuş ruhlarımız ellerindeydi
kelimelerin hapsolduğu o yerde kalbim çaresiz, umutsuz bir esirdi
nedeni yoktu aşkın dallarında kaybolmasının bir nedeni yoktu.
esirdi yalnızlık hapishanesinde karanlıklar içinde
zaferdi istediği yalnızlık prangalarını söküp atabilmenin zaferi
istiyordu sadece kaybolmuş ruhunu bulabilmek istiyordu.

Umutsuz Esirin

2009-07-23T10:02:00.000-07:00

Ben kaybolan ruhumla umutsuz esirinim. Ruhum gözlerindeki ışık olmadan yaşar mı sandın? Gözlerindeki o ışık hüzmesi olmadan ben var mıyım sanki? Sensiz anlamı var mı ki hayallerin, gökyüzündeki yıldızların? Ben, umutsuz esirin, bu gece darmadağın kalbimle yaşıyorum umutsuz hayallerde. Kelimeler sensiz, yoksun bu gece...

Ölüm

2009-07-22T12:16:00.001-07:00

hepimiz ölümü fani vücudumuzun toprağa karışıp bu dünyadan terk-i diyar etmesi olarak biliriz. peki sadece ölüm bu mudur? insan yaşarken de ölmez mi?

yukarıda belirtilen bu soruları sanırım şöyle cevaplayabiliriz. kimi zaman insan fiziksel olarak yaşarken de ruhu ölebilir. aşk acıları, kalp kırıklıkları, terk edilişler, reddedilişler gibi bazı nedenlerden dolayı insan yaşarken de bu hayatta ruhu terk-i diyar edebilir. kişinin ruhu bu dünyadan çekip gittiğinde evet o insan görebilir, konuşabilir, yürüyebilir ve bir şekilde fiziksel olarak hayatına devam edebilir ama onun ruhu gitmiştir artık o sadece bomboş bir varlıktır. ruhu çekip giden bir insanın artık kalbi de yoktur ki. kalbimiz yani bize yaşam gücü veren varlığımız ruh olmadan mevcudiyetini belki fiziksel olarak devam ettirebilir ama ruhu olmayan bir kalp sadece sert bir taş kütlesinden farksızdır. ve gözlerimiz, kişiyi dış dünyaya tanıtan ve parıltısıyla yaşam gücümüzü, hayata bağlanışımızı gösteren varlığımız. ruhu ölen bir insanda hayata bağlanış, o gözlerindeki yaşam sevinci, o parıltı yer alamaz ki. o gözler sadece görme işlevini yerine getiren dünyaya boş ve ışıksız bakan birer organdır.

yaşarken ruhu ölen insanlar ölümü bir anlamda bu dünyada tatmışlardır. onlar evet yaşarlar ama bir şarkının sözlerinde "yaşıyorum öylesine" denildiği gibi onlar yaşarlar öylesine...

İdo ve İgdaş'ın Özelleştirilmesi

2009-07-22T12:14:00.001-07:00

17 temmuz 2009 tarihinde hürriyet gazetesinde yer alan ve istanbul büyükşehir belediye meclisi tarafından oy çokluğuyla alınan karardır. bu iki kurumun özelleştirme sürecinin başlayabilmesi için istanbul büyükşehir belediye başkanı kadir topbaş'ın onay vermesi gereklidir.

haberin ayrıntısı
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/12095573.asp?gid=229

yorum

gelişen dünya ekonomisinde tıpkı şirketlerin firma içi kârlılığı ve verimliliği artırmak için bazı departmanlarında outsourcing (dış kaynak kullanımı) e gittikleri gibi ülkeler de bu yönteme benzer olarak hem piyasadaki rekabet gücünün artırılarak özel sektörün piyasada daha fazla yer almasını sağlamak, hem kurumların satışı sayesinde kazanılan sıcak para getirisiyle ekonominin gelişimine katkı sağlamak hem de devletin üzerindeki yüklerin hafiflemesi için çeşitli kurumlarında (tabiki hepsinde değil) özelleştirmeye gitmektedir.

yukarıda üzerinde bahsetmiş olduğum özelleştirme kavramında iyi planlandığı ve uygulandığı sürece devletler için herhangi bir sakınca bulunmamaktadır. ama malesef ülkemizde sadece bu konu üzerinde ihtisas sahibi özelleştirme idaresi başkanlığı gibi bir kurum bulunmasına rağmen hâla özelleştirmelerde ciddi sıkıntılar ve spekülatif olaylar meydana gelmektedir. daha önce de belirtilmiş olduğu gibi bir devletin bazı kurumlarının özelleştirilmesi doğaldır ama stratejik önemi olan ve kâr getiren kuruluşların özelleştirilmesi ülkeye fayda yerine zarar getirmektedir. malesef ülkemizde de tam da özelleştirmeler bu şekilde gerçekleştirilmektedir. hem kurumsal verimliği olan kârlı kuruluşlar hem de ülke için önemli stratejik yeri olan kuruluşlar özelleştirilmeye tabi tutulmaktadır. ayrıca bunun dışında malesef uzun yıllardır ülkemizde özelleştirilmeler yapılmasına rağmen bunların büyük bir kısmı ya değerinin altında satışla gerçekleşmiş ya da mali yeterliliği olmayan kuruluşlara satış yapıldığından daha sonra bu özelleştirmelerde sıkıntılar meydana gelmiştir (tabiki az da olsa doğru bir şekilde yapılmış özelleştirmeler mevcuttur). tüm bunları belirttikten sonra ido ve igdaş'ın özelleştirme kararını incelemeye başlayalım.

ido (istanbul deniz otobüsleri) a.ş. özellikle geçtiğimiz 2-3 içerisinde ciddi atılımlar ve yatırımlar yapmış bir istanbul belediye kuruluşudur. bu yatırımlara alınan hızlı feribotları, hizmete giren deniz taksisi sistemini ve yeni açılan hatları gösterebiliriz. ve anlaşılacağı üzre bu kadar yatırım yapan bir kuruluşun şirket kârlılığı da bulunmaktadır. keza igdaş (istanbul gaz dağıtım anonim şirketi) da son yıllarda şehir içi ciddi yatırımları olan ve bununla birlikte şirket kârlılığı olan bir kurumdur. 2007 yılı faaliyet raporlarına bakarsak (her iki kuruluşunda en son 2007 yılı faaliyet raporları yayınlanmıştır), ido 2003 yılında 14.525.421,92 ytl zarar yaşayan bir kuruluşken 2007 itibariyle dönem net kârı 37.427.134,86 ytl olmuş ve %8 faaliyet kârı elde edilmiştir. igdaş ise 2007 yılı itibariyle 65.906.125 ytl dönem net kârı elde etmiştir.

yukarıda verilerlede kanıtlandığı gibi bu iki kurum da zarar etmiyorken ve istanbul için hayati önem arzeden kurumlarken neden özelleştirilme kararı alındı? ayrıca tüm büyükşehir belediyeleri arasında en büyük bütçeye sahip belediye olan istanbul büyükşehir belediyesi'nin maddi anlamda bu kurumların satılmasına ihtiyacı var mı?

yukarıdaki iki soruyu değerlendirmek için akp grup başkanvekili ergün turan'ın açıklamalarına bir göz atalım. ergün turan hürriyet'e verdiği demeçte aynen şunları söylemektedir. "bu özelleşme süreci yıllarca sürecek olan bir konu. olsun mu olmasın mı? diye yıllarca konuşulacak. ancak bu özelleşme bir yerde şart. kaynaklar denize atılmayacak veya yenilmeyecek. bu kaynaklar ıstanbul'un kentsel dönüşümünde ve metro sisteminin geliştirilmesi için kullanılacak. biz akp olarak, bu özelleştirmeden yanayız"

istanbul büyükşehir belediye gibi türkiye'nin en büyük bütçesine sahip bir belediyenin kentsel dönüşüm projeleri ve metro sistemi inşaatları için yeterli kaynağı bulamaması gerçekten ilginçtir. daha da ilginci yeterli mali kaynak bulunamadığı iddia edilen bu projelerin finansmanı için istanbul'un en önemli ve istanbul büyükşehir belediyesi'ne kâr getiren ido ve igdaş gibi mali anlamda da çok değerli kuruluşların özelleştirilerek satılmasının göze alınmasıdır. sanırım şirket kârlılığı olan ve istanbul için bu kadar değerli kuruluşların özelleştirilerek satılmasının ne kadar yanlış bir karar ve istanbul'a uzun vadede zarar getirecek bir karar olduğunu anlamak için mali analizci veya planlamacı olmaya gerek yoktur. lafı daha fazla uzatmadan bu konuya biraz da mizahi olarak yaklaşalım.

not: aşağıda yer alan kişi ve kurumların gerçek hayatta yer alan kişi ve kurumlarla hiçbir ilgisi olmayayıp tamamiyle hayal ürünüdür.

bundan tam 3 yıl sonra yani 19 temmuz 2012 tarihinde yer alabilecek hürriyet gazetesi haberine bir göz atalım.

manşet

istanbul büyükşehir belediyesi'ne sponsor olmak için yapılan ihale çok çetin geçti.

haberin ayrıntısı

2013 yılından itibaren istanbul büyükşehir belediyesi'ne sponsor firma olmak için yapılan ihaleyi büyük bir rekabete sahne olunduktan sonra çinli motorsiklet firması shenzheng 50 milyon dolar bedelle kazandı. firmanın ceo'su fang zhu gazetemize vermiş olduğu röportajda ihaleyi kazandıkları için çok mutlu olduklarını ve ihale şartnamesi gereği paranın 10 yılda istanbul büyükşehir belediyesi'ne vadeli olarak ödeneceğini açıkladı. yapılan ihalenin sonucuna göre istanbul'un metro yapılanması ve kentsel dönüşümü için harcanacak bu 50 milyon dolar bedel karşılığında istanbul büyükşehir belediyesi'nin tüm hizmet binalarında, bağlı kuruluşlarda, iskele, park-bahçe gibi bilimum belediyeye ait yerlerde ve belediyeye ait bilboardlarda shenzheng firmasına ait reklamlar 10 yıllık bir süre için yayınlanabilecektir. ayrıca ihale sonucunda shenzheng firmasıyla istanbul büyükşehir belediyesi arasında yapılan özel protokole göre tanıtım için istanbul belediye başkanının firmanın en son çıkarmış olduğu ve kendisine bir adet hediye etmiş olduğu zx 250 model motorsikleti bir yıl boyunca makam aracı olarak kullanması, zx 250 model motorsikletin tanıtımının istanbul büyükşehir belediye binasında yapılması ve başkanın tanıtımda shenzheng amblemli şapka ve t-shirt giymesi, firmanın ülkemizde yayınlanacak reklam filmlerinde başkanın oynaması şeklinde maddeler bulunmaktadır.

sonuç

umarım ido ve igdaş ile başlayan bu özelleştirme süreci yukarıda tamamiyle hayal ürünü olarak oluşturulmuş örneğe benzer bir şekilde vahim ve trajikomik sonuçların yaşanmasına neden olmaz.

ekler

ido 2007 yılı faaliyet raporu
http://www.ido.com.tr/uimages/faliyet_raporlari/2007_faaliyet_r
apor.rar

igdaş 2007 yılı faaliyet raporu
http://www.igdas.com.tr/docs/pdf/igdas_faaliyetyeni2007.pdf

hürriyet gazetesi haberi
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/12095573.asp?gid=229

Sana Dokunmak

2009-07-22T12:12:00.000-07:00

Sana dokunmak hayal aleminde gezmek gibi, sana dokunmak hiç gidilmemiş limanlara gitmek gibi, sana dokunmak uzaktan güzelliğini seyretmek gibi, sana bakmak sadece gözlerine bakmak kelimelere dökememek, bakışların kelimelerin bittiği yerde, o yerden geri dönüş yok ki, kaybolan ruhlar geri gelir mi ki, bakışlarının içinden ben de geri gelebileyim.

Sebebi Yok

2009-07-22T12:10:00.000-07:00

Sebebi yok zamansız ayrılıkların ve sessiz terkedilişlerin, sebebi yok umutsuz bekleyişlerin, sebebi yok kalbimizdeki kırıklıkların ve kanayan yaraların, sebebi yok damla damla gözyaşlarımızla ıslattığımız kırık dökük aşk hikayelerinin, sebebi yok aşkın derinliklerinde kaybolan ruhların, sebebi yok kör kütük sarhoş olmuşçasına aşık olanların, sebebi yok umutsuz aşkların ve bu aşkların denizlerinde yitip giden aşıkların ve sebebi yok işte gidiyorum diyenlerin...

Aslında yukarıda yazılan hiçbir şeyin bir sebebi yok, her şeyin müsebbibi sadece kendimiz.

Kısaltarak Dilini Katleden Türk İnsanı

2009-07-22T12:07:00.001-07:00

Kısaltma diye nitelendirdiğimiz kavram aslında doğru yapıldığı sürece tüm dillerde var olan ve yapıldığı dile yarar sağlayan bir unsurdur. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'ni Abd diye kısaltmak dile rahatlık sağlar. Fakat benim başlıkta da görüldüğü gibi eleştirdiğim konu özellikle son yıllarda gelişen teknoloji sayesinde iletişimin daha geniş kitlelere erişmesi sonucu günlük yaşamda sıkça kullanılan kelimelerin anlamsız bir şekilde kısaltılmasıdır. Bu kısaltmalar ilk olarak cep telefonlarının yaygınlaşmasıyla birlikte uzun uzadıya mesajlaşan yurdum insanının fazla cep telefonu faturası gelmemesi veya telefon kontürlüyse kontürünün bitmemesi için kelimeler içinde geçen sesli harfleri kırpmasıyla başlamıştır. Daha sonra ise bu durum ucube bir moda halini almış ve kısa mesajlardan tutunda sanal ortamın diğer tüm unsurlarına kadar yani kısaca elektronik yazışmanın olduğu her alanda fazlasıyla kullanılmaya başlanmıştır.

Bu saçma sapan modanın kısaca tarihini anlattıktan sonra eleştiri kısmına geçersek ilk olarak bir insan kendi dilini nasıl katleder? sorusuna cevap bulmamız gereklidir. Peki bu durumu yaratanlara soruyorum, diyelim ki (bu bir bahane değil ama) cep telefonunda fazla para harcanıyor diye kelimeleri katlediyorsunuz, neden tamamiyle bedava olmasına rağmen "chat"te veya Msn'de konuşurken bu saçma sapan olaya devam ediyorsunuz? Günlük yaşantımızda gayet rahat kullandığımız kelimeleri yazışırken neden katlediyoruz? Tüm bunların cevabı aslında tek bir kelime "kolaycılık". Kendimizi kolaycılığa alıştırıyoruz. Diyoruz ki ben kısaltsam bile nasıl olsa karşımdaki anlar şimdi ne uğraşıpta o kadar uzun yazacağım. İşte bu düşünce ancak bizi tembelliğe itmeye ve dilimizi kendi ellerimizle mahvetmeye yarıyor. Hani yurdum gençliği zaten noktalama işaretlerini hemen hemen hiç kullanmıyor buna alıştık ama ne diye güzelim kelimelerin içindeki sesli harfleri yok edip kısaltma yaparlar bunu anlamak mümkün değil. Genele bakarsak zaten chat yapan veyahut Msn kullanan insanoğlu klavyeyi gayet hızlı kullanan kişilerdir. Bu insanlar madem klavyeyi hızlı kullanıyorlar peki ne yapmaya güzelim kelimeleri mahvedip kısaltıyorlar? Bir de bu "yapay kısaltma dili" sanki iyi bir durummuş gibi sadece gençlik arasında değil belli yaşa ve olgunluğa erişmiş insanlar arasında da artık kullanılmaya başlandı. Ve ben gerçekten ileride dilimizin durumu ne olacak diye büyük bir merak içerisindeyim.

Örneğin birisi vefat ettiğinde karşı tarafa allah rahmet eylesin diye yazarken şöyle mi diyeceğiz artık, "llh rhmt ylsn". Şimdi bu dil katliamını yapan arkadaşlara soruyorum " Örnekte olduğu gibi böyle yaparsak cümleyi anlayabilmek mümkün mü? Veyahut bir insana söylenebilecek en güzel cümle olan "seni seviyorum" derken artık şöyle mi söyleyeceğiz, "sn svyrm".

Örneklerde de görüldüğü üzre kelimeleri kısaltmanın sonu yok ve böyle yapmaya devam edersek artık ortada gerçekten bir dil kalmayacak. Birbirimizle konuşurken sesli harfleri güzellikle kullanıyoruz da neden yazışırken bu harfleri kullanmıyoruz? Madem sesli harfi kullanmak yorucu oluyor, o zaman birbirimizle konuşurken de sesli harf kullanmayalım. Hatta bu işi daha da ileri bir boyuta götürelim hiç konuşmayalım (ne gereği var değil mi?). En güzeli eski çağ insanı gibi işaretlerle iletişim kuralım. Bence daha da kolay olur hiç yazışmaya da gerek yok dilide ortadan kaldıralım sadece semboller kullanalım. İşin kara mizah yanı bir tarafa herhalde durumun bu hale gelmesini "kısaltarak dili katledenler" dahil hiç kimse istemeyecektir.

Öyleyse lütfen bu güzide dilimiz için biraz daha özen gösterelim. Cnm yazacağımıza canım diye yazmak elimize kramp girmesine neden olmayacaktır. Bu yüzden hem dilimize özen gösterip bu saçma sapan yapay dili kullanmayalım hem de çevremizde bunu yapan "özenti" arkadaşlar varsa bu kişileri de uyaralım.

Bu kısaltmaların en çok kullanılanları aşağıda liste halindedir.

1. Canım yerine cnm yazmak
2. Selam yerine slm yazmak
3. Nasıl veya nasılsın yerine nsl yazmak
4. Tamam yerine tmm yazmak
5. Ne haber yerine nbr yazmak
6. Teşekkürler yerine tşk yazmak
7. Merhaba yerine mrb yazmak

iyi ki varsın

2009-07-22T12:03:00.000-07:00

bir insanın size söylebileceği en güzel cümlelerden birisidir "iyi ki varsın". "iyi ki varsın" dostluğu, arkadaşlığı, sevgili olmayı anlatan sonbahar rüzgarı gibi güzel bir cümledir. bu cümlenin altında mutluluk, yaşanmışlık, memnuniyet yatar. eğer bir kişi diyorsa size iyi ki varsın; aslında bu iyi ki yanımdasın, beni mutlu ediyorsun, benim dertlerime, kaygılarıma ve mutluluklarıma ortak oluyorsun demektir. ve belki de sadece masumane bir dostluğun veya masumane bir aşkın simgesidir. hiç düşündünüz mü acaba en son kim size "iyi ki varsın" dedi. hayatınızda "iyi ki varsın" lar çoksa siz bu hayatı gerçekten yaşayan bir insansınız demektir, eğer azsa da bu kelimeyi duymak için daha çok çaba sarfetmeniz gereklidir. mutluluk kelimelerde ve ayrıntılarda gizlidir, tabii ki ulaşmak isteyene...

Cennet

2009-07-22T11:53:00.000-07:00

Cennet daha önce Araf filmini yönetmiş olan Biray Dalkıran'ın yönetmenliğini ve yapımcılığını üstlendiği psikolojik-drama türünde olan 2007 yapımı bir Türk filmidir. Film 11 Nisan 2008 tarihinde gösterime girmiş 12 hafta gösterimde kalmıştır. Film 24.774 seyirci tarafından izlenmiş olup süresi 107 dakikadır.

Cennet filminin ana temasını en güzel filmin afişinde yer alan "O'nun cennetinde sadece mutluluk vardı. Diğerleri gelene kadar" cümleleriyle açıklanabileceğini düşünüyorum. Filmin afişinde yer alan, içinde geçen cümlelerle filmi çok güzel özetleyen bu mottoya daha sonra geri dönmek kaydıyla şimdi filmin konusunu anlatmaya başlayalım.

Filmdeki baş karakter Engin Altan Düzyatan'ın oynadığı "Can" karakteridir. Can 7 yaşındayken annesinin gözleri önünde intihar etmesiyle büyük bir travma yaşamıştır. Bu olaydan sonra Can'da "Atipik Psikoz" yani sınıflandırma dışı, türü belli olmayan psikoz vakası meydana gelmiş ve bununla birlikte zeka geriliği oluşmuştur.

Can'ın düşük zeka seviyesine rağmen doktorları hayrete düşüren güçlü bir hayal gücü vardır. Filmde Can'ın hayal gücü, Can'ın çizmiş olduğu melek kanadı tasvirleriyle görülmektedir. Filme de adını veren Can'ın kendi hayal dünyasında yaratmış olduğu cennetidir. Bu hayali cennette ölmüş annesiyle birlikte yaşamakta ve diğer insanlarla iletişim kurmamaktadır.

Can'ın babası (Mehmet Birkiye) 15 yıldır Can'ın tedavisi için Akıl Hastanesine Dr. Ahmet'in (Şendoğan Öksüz) yanına getirmektedir. Fakat son zamanlarda Can'da şiddet eğiliminin artmasıyla birlikte babası Can'ı Dr. Ahmet'in gözetiminde Akıl Hastanesine yatırmıştır. Filmde Can 29 yaşındadır ve kendi ismini kesinlikle kabul etmemektedir. Sürekli kendisine "A" diye hitap edilmesini istemektedir ve "O’nun adı A, Can değil sadece A" diye söylemektedir. Can'ın kendine A ismiyle hitap edilmesini istemesinin nedeni annesinin intihar ederken ağzından çıkan son kelimenin "A" olmasıdır. Hastanede Can'ın aynı odada kaldığı birde arkadaşı vardır. Filmde bu karakter hep Arkadaş (Fahriye Evcen) diye geçmiştir. Can'ın arkadaşı genç ve güzel bir kız olup şizofreni hastasıdır. Can annesinin hayaliyle kurduğu bu sanal cennetine bir de arkadaşını dahil etmiştir. Bu ikili hastanedeki korunun içerisinde dolaştıklarında artık kendi cennetlerinde yaşamaktadırlar. Can arkadaşıyla birlikte bu hayali cennetinde çok mutludur.

Birgün hastaneye Can'ın tedavisine yardımcı olması için Dr. Tuba (Zeynep Pabuççuoğlu) gelir. Dr. Tuba zeka geriliği konusunda uzman olan bir doktordur ve zeka geriliği olanların zeka seviyesini artırıcı bir ilaç üzerinde uzun zamandır çalışmaktadır. Dr. Tuba bu ilacı denek fareler üzerinde denemektedir ve ilaç henüz test aşamasındadır. Dr. Tuba ilaç çalışmalarını sevgilisi Dr. Can (Cüneyt Sayıl) ile yapmaktaydı fakat sevgilisinin ağır bir rahatsızlık geçirmesinden sonra çalışmalara Dr. Burak (Aytaç Ağırlar) ile birlikte devam etmek zorunda kaldı. Dr. Can çok ağır hastadır ve hergün hastalığı ilerlemektedir. Birgün Dr. Tuba sevgilisi Dr. Can’ın yanına gitti ve aralarında geçen diyalogta Dr. Can "Lütfen beni bu halimle hatırlama, ben hep dünyaya bir iz bırakmak istedim" demiştir. Dr. Tuba'da buna cevaben "Sevgilim izin benim, projeni devam ettireceğim ve sonucunu da sen göreceksin" demiştir. İlk zamanlar Dr. Tuba Can ve arkadaşının arasına girerek Can ile iletişim kurmaya çalışmıştır. Onunla hastane dışına çıkabileceğini söylemiştir. Özellikle ikinci görüşmeden sonra Can ile iletişim kurmaya ve arkadaş olmaya başlamışlardır.

Can birgün arkadaşıyla birlikte hastaneden kaçmak için plan yapmış ve kendi uyku ilacını yutmayarak, gizlice hemşirenin çayına atmıştır. Sonrasında hemşirenin uyumasıyla birlikte arkadaşıyla birlikte hastaneden kaçmışlardır. Can ile arkadaşı, arkadaşının isteği üzerine deniz fenerine benzer bir yere gitmişlerdir. Arkadaşının sırtında iki tane melek kanadı dövmesi bulunmaktaydı. Filmde geçen diyalogta arkadaşı Can'a "Kanatlarının şimdi küçük olduğunu ve doğumgününde büyüyeceğini o zaman birlikte uçacaklarını" söylemiştir. Ayrıca arkadaşı Can'a unutmaması için üzerinde "Uçacağız" yazan bir kağıt vermiştir. Can ile arkadaşı sabaha kadar burada uyuyakalmışlar ve olması gerekenden geç bir saatte hastaneye geri dönmüşler ve kaçtıkları farkedilmesinden kaynaklı ceza almışlardır. Hatta Dr. Tuba sabah Can'ı odasında göremediğini Dr. Ahmet'e söylemiş, Dr. Ahmet ise Can'ın kaçtığını ama tekrar hastaneye geri döndüğünü ve ceza alacağını söylemiştir. Dr. Tuba Can ile çalışacağından ceza almasını istememiş ve Dr. Ahmet'te bunu olumlu karşılamıştır.

Bundan sonra Dr. Tuba Can ile çalışmaya devam etmiş ve Can'ın babasından izin alarak Can'a birtakım testler yapmıştır. Test sonucunda Can'ın değerleriyle projenin denek faresi "Yıldız" ın değerleri benzer çıkmıştır. Böyle olunca üzerinde çalışılan ilacın Can'ın normal bir zekaya ulaşmasında etki yaratacağı Can'ın babasına Dr. Burak tarafından iletilmiştir. Fakat tedavi sonrasında ortaya çıkacak sorunlarla ilgili Can'ın babasına bir dosya verilmiştir. Bu dosyayı inceledikten sonra "Benim oğlum bir denek değil” diyerek Can’ın babası tedaviyi reddetmiştir. Bundan kısa bir süre sonra Dr. Can vefat etmiş ve aslında bu ilacın Can'ın üzerinde denenmesinde istekli olmayan Dr. Tuba ise bu ölümden etkilenip Can’ın babasını ikna etmek için çaba gösterme kararı almıştır.

Dr. Ahmet Can'ın tedavisinin daha başarılı olabilmesi için Can'ın babasıyla konuşup Can'ın yaşadığı travmayı yaratan annesinin ölümünün nasıl olduğunu sormuştur. Can'ın babası da Dr. Ahmet'e bu ölümün nasıl yaşandığını anlatmıştır. Can'ın babasının bir kadınla ilişkisi ve bu kadından bir kız çocuğu vardır. Birgün yolda giderken kaza yapmış ve hastaneye yaralı olarak kaldırılmıştır. Eşi de hastaneye gidip bu durumu öğrendikten sonra aldatılmış olmayı kaldıramayarak Can 7 yaşındayken Can'ın gözü önünde intihar etmiştir. Zaten Can'ın babasının tedaviyi kabul etmek istememesinin en önemli nedeni ise eğer Can'ın zeka seviyesi normal değerlere ulaşırsa bu olayı bir şekilde öğrenip kendisinden uzaklaşma ihtimalidir. Fakat özellikle sevgilisinin ölümünden etkilenen ve bu projeyi sonuca ulaştırmak isteyen Dr. Tuba'nın ısrarlarıyla Can'ın babası ikna olup oğluna bu ilacın kullanılması için gerekli izni vermiştir.

Tedavinin başlamasından sonra Can'ın beyinsel aktivitelerinde herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen durumunda küçük düzelmeler başlamıştır. Can cennet adını verdiği kendi hayal aleminden uzaklaşmaya başlamış ve arkadaşından kopmaya başlamıştır. Artık Dr. Tuba ile hastane dışında vakit geçirmeye başlamıştır. İlk gelişme olarak artık kendine "A" dememeye başlamış ve Can ismini kabul etmeye başlamıştır. Can'ın gelişimini daha iyi takip edebilmek için babasından izin alarak Dr. Tuba Can'ı evinde misafir etmeye başlamış ve Can ile tüm günlerini geçirmeye başlamıştır. Bundan sonra Can'da önemli gelişimler gözlemlenmeye başlanmış, Can herkesle rahat iletişime geçmeye başlamış ve birinci tekil şahıslı cümleler kurmaya başlamıştır.

Fakat Can'ın normalleşmeye başlaması Dr. Tuba'da bir çelişkiye düşmesine neden olmuşur. Acaba Can'ı hayal dünyasından koparıp normalleştirmesi doğru muydu? Dr. Tuba bu soruları kendine sorarken Can'da duygusal anlamda acı çekmeye başlıyordu. Hem Dr. Tuba'ya duygusal bir yakınlık hissetmeye hem de arkadaşını düşünmeye başlıyordu. Ve birgün Dr. Tuba Can ile birlikte hastanede bulunduğu sırada Dr. Burak’ın “Yıldız” ın test sonuçlarıyla “Can” ın test sonuçlarını değiştirdiğini ve bu sonuçları ilacın yapımına maddi destek veren firmaya gönderdiğini öğrendi. Bu olayı öğrendikten sonra Dr. Tuba ile Dr. Burak ciddi bir tartışma içerisine girdi ve Dr. Burak Can’a gerizekalı diyerek Can’I hırpalamaya başladı bunun sonucunda ise Can Dr. Burak’ı döverek hastaneden kaçtı.

Sonrasında, Can elinde saklamış olduğu "Uçuçağız" yazısına bakıp arkadaşının doğumgünün bugün olduğunu ve birlikte uçacaklarını hatırladı. Ve Can koşarak daha önce arkadaşıyla gitmiş oldukları deniz fenerine gitti. Dr. Tuba'da motoruyla Can'ın peşinden gitti. Filmin sonunda Can ve arkadaşı uçuyoruz diyerek deniz fenerinden atladılar ve Dr. Tuba bu atlayışa engel olamadı. Böylece film Can’ın trajik ama bir o kadar da fantastik ölümüyle sonlandı.

Olumlu

Hepimiz bazen yarattığımız kendi cennetimizde yaşamak istemiyor muyuz? Sorunlardan, günlük problemlerden uzak sadece mutlu olabileceğimiz kendi hayal dünyamızda yaşamak istemiyor muyuz? Eğer bu sorulara sizde “Evet İstiyorum” cevabı veriyorsanız, Cennet filmi biz izleyicilere Atipik Psikoz rahatsızlığı ve zeka geriliği olan 29 yaşındaki Can’ın büyük hayal dünyasını, yarattığı “Cennet” i göstererek farklı, fantastik bir boyut sunuyor.

Filmde neden normal bir karakter üzerinden değil de psikiyatrik rahatsızlığı olan Can karakteri üzerinden bu hayal dünyasının anlatıldığını irdelersek, bilindiği gibi normal insan karakteri her ne kadar imgesel bir hayal dünyasına sahipse de yaşadığı reel hayat nedenli güçlü bir gerçekçi bakış açısına sahiptir. Böyle olunca da hepimizin hayal dünyasında varolan fakat yaşadığımız hayat nedenli sınırlı, sığ kalan kendi “Cennet” imizi yani iç dünyamızı en güzel Can karakteri gibi rahatsızlığı nedenli “özgür” olan hayal dünyası içerisinde “yaşayabilen ve rahatça uçabilen”, bize sınırsız bir fantastik dünya yaratabilen bir karakterin gözünden anlatılmıştır.

Tabiiki filmin bu fantastik kısmı hayal kavramı konusunda fazlasıyla sınırlı bir bakış açısına sahip insanlar için büyük ölçüde sıkıcı gelecektir. Zaten bu film daha çok hayal aleminde uçamayan fakat uçmak isteyen insanlar için ideal bir filmdir.

İlerleyen hikaye içerisinde Dr. Tuba karakterinin filme dahil olmasıyla birlikte Can’ın fantastik dünyasıyla ve Dr. Tuba gibi hırslı, başarılı olmak isteyen güçlü bir karakterin reel dünyasıyla film gerçekle fantastik arasında gidip gelmeye başlıyor. Filmde görüyoruzki reel dünya belli oranda başarılı oluyor ve Can mutluluğunu yani “Cennet” ini kaybetmeye başlıyor. Fakat film son sahnesiyle birlikte asıl mutluluğun deniz fenerinden hayallerine atlayan Can’ın yaptığı gibi kendi “Cennet” imizde var olduğunu bizlere gösteriyor.

Zaten filmin afişinde şu mottoyla ana tema o kadar güzel anlatılıyorki “O’nun Cennetinde sadece mutluluk vardır. Diğerleri gelene kadar”. Bu cümleler bizler içinde geçerli değil mi? Özellikle öğrencilik hayatımızda kimileri için lise hayatında, kimiler içinse üniversite hayatında büyük büyük hayaller yok muydu? O yıllarda bizi var eden, mutlu kılan bu hayaller değil miydi? İşte Cennet filmi bizlere bu soruların cevaplarını bulmamız için güzel bir ufuk çiziyor. Film bizlere mutluluğun sadece reelde olmadığını kendi iç dünyamızda, hayallerde de var olduğunu gösteriyor. Aslında bizlere öğrencilik hayatımızdayken, kısaca gençken yapmak istediğimiz ama sonra hayatın şartları gereği yapamadığımız zevkler için bir kapı açıyor. Belki bizlerde kendimizi, ruhumuzu özgür bırakmalıyız, belki serbestçe kanatlanıp uçabilmeliyiz, belki... Aslında hayatımızda bu belkilerin, keşkelerin bir sonu yok. Bu nedenle filminde bizlere gösterdiği gibi mutlu olmanın, hayatın anlamını yakalayabilmenin formülü “Hayallerimizde uçabilmekte”.

Filmde “Cennet” imgesinin olduğu sahnelerdeki görsel efektleri çok başarılı bir şekilde uygulanmış. Filmde Engin Altan Düzyatan “Can” karakteri gibi çok zor bir rolü gayet başarılı bir şekilde oynamış. Ayrıca Arkadaş karakterinde oynayan Fahriye Evcen’de şizofren hastası rolünü başarılı bir şekilde oynamış. Filmin hem görsel efektleri hem de bu iki genç oyuncunun başarılı performansları ve ayrıca Türk Sinemasında pek yer almayan bir türde (psikolojik-drama) yapılmış olması sebebiyle rahatlıkla Türk Sineması tarihinde yer alabilecek bir filmdir. (Türk Sinemasında psikolojik-drama türünde yer almış birkaç film bulunmaktadır, bunlar; Med-Cezir Manzaraları (1989), Zeynep’in Sekiz Günü (2007) ve Gölgesizler (2008)’dir.)

Olumsuz

Filmin belli başlı bazı bölümlerinde önemli kopukluklar bulunmaktadır. Özellikle babanın Dr. Tuba tarafından Can’ın tedavisine ikna edilmesi sahnesi (Benim oğlum denek değil diyen baba ufak bir psikolojik baskı sonrasında hemen ikna oluyor.), Can’ın hastaneden kaçma sahnesi ve sondaki final sahnesinin çok çabuk gelişmesi filmin başından beri olan fantastik havanın finalde yeterince altının çizilememesi gibi yanlışlıklar mevcuttur. Film 107 dakika gibi uzun bir vakte sahip olmasına rağmen filmdeki yukarıda da anlatılmış olan bazı sahnelerin yeterince iyi çekilmediğini düşünüyorum. Bu nedenli filmin örnek 120 dakika gibi biraz daha uzun olması gerektiği kanısındayım. Ayrıca Can’ın tedavisine karar aşamasında ve tedavi aşamasında Amerikan bilim-kurgu filmlerine özenircesine gereksiz efekt kullanımı ve bir bilim-kurgu filmi havası yaşatılması psikolojik-dram türündeki bu filmde en bariz hatalardan birisidir. Her ne kadar filmin ilk bölümünde bulunan “Cennet” imgesinin vurgulandığı bölümleri gayet başarılı bulsamda özellikle Dr. Tuba’nın yer aldığı sahnelerde hikayenin ilerleyişiyle ilgili birçok şeyi anlatma kaygısından bazı sahnelerin hızlı geçildiği ve bazı sahnelerede gereksiz yer verildiği kanısındayım.

Sonuç

Ben filmi Türk Sineması açısından gayet başarılı buluyorum ve rahatlıkla söyleyebilirimki bu film Türk Sineması tarihine geçmiştir. Filmde bazı sahnelerin Amerikan filmlerine özenti olması ve bazı sahnelerde kopukluklar da olsa hem oyunculuk hem de görsel efekt açısından ben filmi gayet başarılı buluyorum. Cennet, özellikle psikolojik-drama seven sinemaseverlerin mutlaka izlemesi gereken filmlerden birisidir. Benim bu film için verebileceğim değerlendirme puanı 10 üzerinden 8’dir.

Filmin Oyuncu Kadrosu

1. Engin Altan Düzyatan (Can)
2. Fahriye Evcen (Arkadaş)
3. Zeynep Pabuççuoğlu (Dr. Tuba)
4. Cüneyt Sayıl (Dr. Can)
5. Şendoğan Öksüz (Dr. Ahmet)
6. Aytaç Ağırlar (Dr. Burak)
7. Mehmet Birkiye (Can’ın Babası)
8. Tülay Bekret (Can’ın Annesi)

Filmin Teknik Ekibi

Yönetmen&Yapımcı: Biray Dalkıran
Senarist: Burak Sesli
Görüntü Yönetmeni: Aşkın Sağıroğlu
Sanat Yönetmeni: Nevra Genelioğlu
Yapım Şirketi: D.F.G.S (Düş Fabrikası Görüntü Sanatları) Yapım
Dağıtım Şirketi: 35 Milim Filmcilik
Müzikler: Taner Sarf, Harun Kolçak

Film Hakkında Kritikler

1. Imdb.com (The Internet Movie Database): 2.9/10 (65 oy)
www.imdb.com/title/tt1171672/

2. Beyazperde.com: 6/10 (119 oy)
beyazperde.mynet.com/film/3711

3. Sinema.com: 7.1/10 (139 oy)
www.sinema.com/film/6645/cennet

4. Sinematurk.com 7.78/10
http://www.sinematurk.com/film_genel/19923/Cennet

5. Sinemalar.com 7/10 (118 oy)
www.sinemalar.com/film/862/Cennet/

Filmin Web Sitesi
www.cennetfilm.com/

Filmin Fragmanı
www.cennetfilm.com/fragman.htm

Filmin Kamera Arkası
www.cennetfilm.com/kameraarkasi.htm

Filmin Basın Bülteni
www.cennetfilm.com/cennetbulten.doc

Filmin Müzikleri
www.youtube.com/watch?v=yUK0-gEMMbI (Taner Sarf&Gamze Amous-Ölüyorum)
www.youtube.com/watch?v=vJ2171Ea5wM (Harun Kolçak-Yanımda Kal)

Filmin Satın Alınabileceği Yerler

1. Hepsi Burada.com
www.hepsiburada.com/cennet/productDetails.aspx?categoryid=178179&productid=dvddpro461
2. Ebay.com
global.ebay.com/CENNET_-_HEAVEN_2008_Turkish_movie_DVD/350180868126/item

Jimi Hendrix

2009-07-22T11:36:00.000-07:00

Jimi Hendrix 27 Kasım 1942 tarihinde Abd'nin Washington eyaletine bağlı Seattle şehrinde King County Hastanesi'nde sabah saat 10:15 sularında doğmuştur. Tam adı James Marshall Hendrix olup doğduğundaki ismi ise "Johnny Allen Hendrix" dir. "Jimi", Hendrix'in takma ismidir. Johnny Allen Hendrix ismini daha sonra babası James Allen "Al" Hendrix, James Marshall Hendrix olarak değiştirtmiştir. Jimi Hendrix'in annesi Kızılderili kökenli, babası ise Afro-Amerikan kökenliydi. Jimi Hendrix dünyanın gelmiş geçmiş en büyük gitar virtüözlerinden birisidir. Gitar virtüözü, şarkıcı ve söz yazarıdır. Ses tipi bariton olup hard rock, blues rock, acid rock, psychedelic rock gibi müzik türlerini icra etmiştir. Kariyeri boyunca 11 tane single, 3 stüdyo albümü, 2 tane derleme ve 2 tane de canlı konser kaydına imza atmıştır.

Jimi Hendrix 15 yaşındayken derste bir kız arkadaşının elini tutarken öğretmeni tarafından yakalanmış ve öğretmeni ile arasında geçen bir tartışmadan sonra okulu bırakmıştır. Jimi Hendrix gençliğini hep "Robert Johnson", "B.B. King", "Muddy Waters", "Howlin' Wolf" ve "Buddy Holly" gibi ünlü Blues müzik üstatlarının plaklarını dinleyerek ve bu ünlü isimlerin şarkılarını gitarla çalmayı deneyerek geçirdi. 1958 yılının yazında Jimi Hendrix'e ilk gitarını babası 5 dolara ikinci el bir akustik gitar almıştı. Bu gitarla Jimi Hendrix "The Velvetones" adlı gruba katıldı. 1959 yılının yazında bu sefer babası Jimi Hendrix'e Supro Ozark 1560 S model bir elektro gitar aldı ve bu gitarı Jimi Hendrix o yıl katılmış olduğu The Rocking Kings adlı müzik grubunda kullandı. 1961 yılı ile 1962 yılı arasında Abd Ordusuna katıldı ve askerliğini paraşütçü olarak yaptı.

Jimi Hendrix askerlikten sonra "Jimmy James" adını kullanarak bazı gece kulüplerinde çalmaya başladı. Daha sonra Ike Turner, Tina Turner, Sam Cook, Isley Brothers ve Little Richard gibi ünlü isimlerle birlikte çalmaya başladı. Bu arada "Jimmy James&The Blue Flames" adlı ilk müzik grubunu kurdu. Asıl üne kavuşmasını ise ünlü İngiliz rock&roll grubu "The Animals" dan Chas Chandler ile New York'ta karşılaşmasıyla oldu. Chas Chandler'ın ilk işi Jimmy James adıyla sahnelerde yer alan Hendrix'in adını "Jimi" olarak değiştirmesi oldu.

1966 yılının Eylül ayında "The Jimi Hendrix Experience" müzik grubu İngiltere'nin başkenti Londra'da Chas Chandler'ın menejerliğinde kuruldu. Grup, davulda Mitch Mitchell, bas gitarda Noel Redding ve vokalde Jimi Hendrix'ten oluşmaktaydı. Grubun ilk single albümü 1966 yılında yayınlanan "Hey Joe" ydi. Hey Joe şarkısının İngiltere'de müzik listelerindeki büyük başarısından hemen sonra grubun 1967 yılında yayınlanan diğer single albümleri; Purple Haze, The Wind Cries Mary, Burning of the Midnight Lamp ve Foxey Lady'di. Grubun ilk stüdyo albümü 12 Mayıs 1967 yılında İngiltere'de piyasaya sürülen "Are You Experienced" albümüydü. Bu albümle The Jimi Hendrix Experience grubu ünlerine ün kattılar. Bu albümün hemen arkasından 1 Aralık 1967 yılında "Axis: Bold as Love" stüdyo albümü yayınlandı. Bu albümden sonra iki tane de derleme albüm çıkardılar. Bunların ilki 1968 yılı Nisan ayında yayınlanan "Smash Hits" albümü, ikincisi de yine aynı yıl yayınlanan "Electric Jimi Hendrix" albümüdür. Grubun son yayınlanan albümü ise 16 Ekim 1968 yılında piyasaya çıkan "Electric Ladyland" albümüydü ve bu albüm diğerlerinin aksine İngiltere'de değil Abd'de kaydedildi. The Jimi Hendrix Experience grubu 1969 yılının Nisan ayında ayrılma kararı aldılar ve son kez 29 Haziran 1969 tarihinde Denver Pop Festivali'nde birlikte müzik yaptılar.

Jimi Hendrix, The Jimi Hendrix Experience grubunun dağılmasından sonra 18 Ağustos 1969 tarihinde Woodstock Festivali'nde büyük bir hayran kitlesiyle karşılaştı ve kariyerinde tam anlamıyla zirveye ulaşmıştı. Bu festivalin hemen sonrasında "Band of Gypsys" albüm projesi için bas gitarda Bill Cox, davulda ise Buddy Miles ile biraraya geldi. 25 Mart 1970 tarihinde "Band of Gypsys" canlı konser albümü Abd'de piyasaya çıktı. Daha sonra The Jimi Hendrix Experience grubu tekrar bir canlı konser albümü için biraraya geldi ve bu sefer yanlarında Otis Redding grubu da vardı. 26 Ağustos 1970 tarihinde "Historic Performances Recorded at the Monterey International Pop Festival" adıyla çıkan bu albümün kaydı Monterey Uluslararası Pop Festivali'nde yapılmıştı. Bu albüm Jimi Hendrix'in son albümüydü.

Bu son albümden sonra Jimi Hendrix Almanya ve İngiltere'yi kapsayan bir Avrupa turneye çıktı. Bu turnenin son konseri 6 Eylül 1970 tarihinde yapıldı. Bu turne sonrasında parasal durumunun ne kadar kötü olduğunu Jimi Hendrix gördü, ölmeden iki gün önce çakışan konser tarihleri yüzünden muhatapları ve avukatlarıyla bir görüşme yapacaktı.

Ölmeden iki gün önce yapması avukatlarla ve borçlularıyla yapması gereken toplantıya katılmadı ve o iki gün kendisi için çok kötü geçti. Ölümünden önceki son gün Londra'da sevgilisi Monika Dannemann ile birlikteydi ve yüksek dozlarda uyuşturucu almıştı. Son olarak Monika'nın yanında bulunmadığı bir sırada 9 tane hap alıp (Monika'nın hapları) uykuya daldı. Jimi Hendrix 18 Eylül 1970 tarihinde Londra'da henüz 28 yaşındayken kusmuğunun nefes borusuna gidip tıkaması sonucunda vefat etmiştir. Hala daha bugün ölüm nedeni tartışmalıdır, ölümüyle ilgili çeşitli şüpheler bulunmaktadır (Fakat bu şüpheler 1993 yılında ölümünün yeniden incelenmesine rağmen bir sonuca ulaşamamıştır).

Ölümünden sonra bedeni Londra'dan, Abd'nin Washington eyaletine bağlı Renton kentinde bulunan "Greenwood Memorial Park" a taşınmıştır. Jimi Hendrix'in mezarı bu anıt içerisinde bulunmaktadır.

Jimi Hendrix'in Diskografisi

Singles

1. "Hey Joe" 1966
2. "Purple Haze" 1967
3. "The Wind Cries Mary" 1967
4. "Burning of the Midnight Lamp" 1967
5. "Foxey Lady" 1967
6. "Up from the Skies" 1968
7. "All Along the Watchtower" 1968
8. "Crosstown Traffic" 1968
9. "Stone Free" 1969
10. "Let Me Light Your Fire" 1969
11. "Stepping Stone" 1970

Stüdyo Albümleri

1. "Are You Experienced" 1967
2. "Axis: Bold as Love" 1967
3. "Electric Ladyland" 1968

Canlı Kayıt Albümler

1. "Band of Gypsys" 1970
2. "Historic Performances Recorded at the Monterey International Pop Festival" 1970

Derleme Albümler

1. "Smash Hits" 1968
2. "Electric Jimi Hendrix"

Jimi Hendrix'in Ölümünden Sonraki Diskografisi

Singles

1. "Voodoo Child" 1970
2. "No Such Animal" 1970
3. "Freedom" 1971
4. "Angel" 1971
5. "Gypsy Eyes/Remember" 1971
6. "Johnny B. Goode" 1972
7. "Hear My Train a Comin" 1973
8. "Purple Haze" 1983
9. "All Along the Watchtower" 1983
10. "Day Tripper" 1988
11. "Crosstown Traffic/Voodoo Child 1990
12. "Can You Please Crawl Out Your Window?" 1998

Stüdyo Albümleri

1. "The Cry of Love" 1971
2. "Rainbow Bridge" 1971
3. "War Heroes" 1972
4. "Loose Ends" 1974
5. "Crash Landing" 1975
6. "Midnight Lightning" 1975
7. "Nine to the Universe" 1980
8. "Radio One" 1988

Canlı Kayıt Albümler

1. "Experience" 1971
2. "Isle of Wight" 1971
3. "Hendrix in the West" 1972
4. "More Experience" 1972
5. "The Jimi Hendrix Concerts" 1982
6. "Jimi Plays Monterey" 1986
7. "Johnny B. Goode" 1986
8. "Band of Gypsys 2" 1986
9. "Live at Winterland" 1987
10. "Bleeding Heart" 1994
11. "Woodstock" 1994
12. " Live at the Fillmore East" 1999
13. "Live at Woodstock" 1999
14. "Blue Wild Angel: Live at the Isle of Wight" 2002
15. "Live at Berkeley" 2003
16. " Live at Monterey" 2007

Derleme Albümler ve Albüm Setleri

1. "Sound Track Recordings from the Film Jimi Hendrix" 1973
2. "Musique Originale du Film Jimi Plays Berkeley" 1975
3. "Re-Experienced" 1975
4. "The Essential Jimi Hendrix" 1978
5. "The Essential Jimi Hendrix Volume Two" 1979
6. "Stone Free" 1981
7. "The Singles Album" 1983
8. "Kiss the Sky" 1984
9. "The Essential Jimi Hendrix Volumes One and Two" 1989
10. "Live & Unreleased: The Radio Show" 1989
11. " Cornerstones: 1967-1970" 1990
12. "Lifelines: The Jimi Hendrix Story" 1990
13. "Sessions" 1991
14. "Footlights" 1991
15. "Stages" 1991
16. "The Ultimate Experience" 1992
17. "Blues" 1994
18. "Voodoo Soup" 1995
19. "First Rays of the New Rising Sun" 1997
20. "South Saturn Delta" 1997
21. "BBC Sessions" 1998
22. "Experience Hendrix: The Best of Jimi Hendrix" 1998
23. " The Jimi Hendrix Experience" 2000
24. " The Jimi Hendrix Experience" 2001
25. " The Singles Collection" 2003
26. "Martin Scorsese Presents the Blues: Jimi Hendrix" 2003